Old Czech
Etymology
Inherited from Proto-Slavic *bręčati.
Pronunciation
- IPA(key): (13th CE) /ˈbr̝i̯ɛt͡ʃi̯ɛci/
- IPA(key): (15th CE) /ˈbr̝ɛt͡ʃɛci/
Verb
břěčěti impf
- to make noise, to roar
Nechať jiný, kto chce, břěčí, ty mlč a znamenaj řěči.- (please add an English translation of this usage example)
Conjugation
Conjugation of břěčěti (class III)
| infinitive
|
supine
|
verbal noun
|
| břěčěti
|
břěčět
|
břěčěnie
|
|
|
Present
|
Imperative
|
| Singular
|
Dual
|
Plural
|
Singular
|
Dual
|
Plural
|
| 1st person
|
břěču |
břěčívě (-va) |
břěčím (-me/-my)
|
— |
břěčvě, břěčivě (-va) |
břěčme, břěčim (-me/-my)
|
| 2nd person
|
břěčíš |
břěčíta |
břěčíte
|
břěč, břěči |
břěčta, břěčita |
břěčte, břěčite
|
| 3rd person
|
břěčí |
břěčíta |
břěčie
|
břěč, břěči |
břěčta, břěčita |
břěčte, břěčite
|
|
|
Sigmatic aorist
|
Imperfect
|
| Singular
|
Dual
|
Plural
|
Singular
|
Dual
|
Plural
|
| 1st person
|
břěčěch |
břěčěchově (-va) |
břěčěchom (-me/-my)
|
břěčiech |
břěčiechově (-va) |
břěčiechom (-me/-my)
|
| 2nd person
|
břěčě |
břěčěsta (-šta) |
břěčěste (-šte)
|
břěčieše |
břěčiešta (-sta) |
břěčiešte (-ste)
|
| 3rd person
|
břěčě |
břěčěsta (-šta) |
břěčěchu
|
břěčieše |
břěčiešta (-sta) |
břěčiechu
|
|
|
L-participle
|
Passive participle
|
| Singular
|
Dual
|
Plural
|
Singular
|
Dual
|
Plural
|
| Masculine
|
břěčěl
|
břěčěla
|
břěčěli
|
—
|
—
|
—
|
| Feminine
|
břěčěla
|
břěčěle
|
břěčěly
|
—
|
—
|
—
|
| Neuter
|
břěčělo
|
břěčěle
|
břěčěla
|
—
|
—
|
—
|
|
|
Nt-participle
|
S-participle
|
| Singular
|
Dual
|
Plural
|
Singular
|
Dual
|
Plural
|
| Masculine
|
břěčě
|
břěčiece
|
břěčěv
|
břěčěvše
|
| Feminine
|
břěčieci
|
břěčěvši
|
| Neuter
|
břěčě, břěčieci
|
břěčěv, břěčěvši
|
Note: This table shows the most common forms of břěčěti around the 13th/14th century. See also Appendix:Old Czech verbs and Appendix:Old Czech pronunciation.
Derived terms
Descendants
References