býttlingur
Faroese
Etymology
From býttur (“stupid”) + -lingur (“diminutive suffix”).
Noun
býttlingur m (genitive singular býttlings, plural býttlingar)
Declension
| m6 | singular | plural | ||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative | býttlingur | býttlingurin | býttlingar | býttlingarnir |
| accusative | býttling | býttlingin | býttlingar | býttlingarnar |
| dative | býttlingi | býttlinginum | býttlingum | býttlingunum |
| genitive | býttlings | býttlingsins | býttlinga | býttlinganna |
Further reading
- "býttlingur" at Sprotin.fo