bürüme

Turkish

Noun

bürüme (definite accusative bürümeyi, plural bürümeler)

  1. verbal noun of bürümek

Declension

Declension of bürüme
singular plural
nominative bürüme bürümeler
definite accusative bürümeyi bürümeleri
dative bürümeye bürümelere
locative bürümede bürümelerde
ablative bürümeden bürümelerden
genitive bürümenin bürümelerin
Possessive forms
nominative
singular plural
1st singular bürümem bürümelerim
2nd singular bürümen bürümelerin
3rd singular bürümesi bürümeleri
1st plural bürümemiz bürümelerimiz
2nd plural bürümeniz bürümeleriniz
3rd plural bürümeleri bürümeleri
definite accusative
singular plural
1st singular bürümemi bürümelerimi
2nd singular bürümeni bürümelerini
3rd singular bürümesini bürümelerini
1st plural bürümemizi bürümelerimizi
2nd plural bürümenizi bürümelerinizi
3rd plural bürümelerini bürümelerini
dative
singular plural
1st singular bürümeme bürümelerime
2nd singular bürümene bürümelerine
3rd singular bürümesine bürümelerine
1st plural bürümemize bürümelerimize
2nd plural bürümenize bürümelerinize
3rd plural bürümelerine bürümelerine
locative
singular plural
1st singular bürümemde bürümelerimde
2nd singular bürümende bürümelerinde
3rd singular bürümesinde bürümelerinde
1st plural bürümemizde bürümelerimizde
2nd plural bürümenizde bürümelerinizde
3rd plural bürümelerinde bürümelerinde
ablative
singular plural
1st singular bürümemden bürümelerimden
2nd singular bürümenden bürümelerinden
3rd singular bürümesinden bürümelerinden
1st plural bürümemizden bürümelerimizden
2nd plural bürümenizden bürümelerinizden
3rd plural bürümelerinden bürümelerinden
genitive
singular plural
1st singular bürümemin bürümelerimin
2nd singular bürümenin bürümelerinin
3rd singular bürümesinin bürümelerinin
1st plural bürümemizin bürümelerimizin
2nd plural bürümenizin bürümelerinizin
3rd plural bürümelerinin bürümelerinin

Verb

bürüme

  1. second-person singular negative imperative of bürümek

Further reading

  • bürüme”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu