Turkish
Etymology
Inherited from Ottoman Turkish ببر (bebr, bebir), from Classical Persian بَبْر (babr).
Pronunciation
- IPA(key): /bøˈbyɾ/
- Hyphenation: bö‧bür
Noun
böbür (definite accusative böbürü, plural böbürler)
- hyrax
- (figuratively) pride, arrogance
- Synonym: kibir
Declension
Declension of böbür
|
|
singular
|
plural
|
| nominative
|
böbür
|
böbürler
|
| definite accusative
|
böbürü
|
böbürleri
|
| dative
|
böbüre
|
böbürlere
|
| locative
|
böbürde
|
böbürlerde
|
| ablative
|
böbürden
|
böbürlerden
|
| genitive
|
böbürün
|
böbürlerin
|
Possessive forms
| nominative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
böbürüm
|
böbürlerim
|
| 2nd singular
|
böbürün
|
böbürlerin
|
| 3rd singular
|
böbürü
|
böbürleri
|
| 1st plural
|
böbürümüz
|
böbürlerimiz
|
| 2nd plural
|
böbürünüz
|
böbürleriniz
|
| 3rd plural
|
böbürleri
|
böbürleri
|
| definite accusative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
böbürümü
|
böbürlerimi
|
| 2nd singular
|
böbürünü
|
böbürlerini
|
| 3rd singular
|
böbürünü
|
böbürlerini
|
| 1st plural
|
böbürümüzü
|
böbürlerimizi
|
| 2nd plural
|
böbürünüzü
|
böbürlerinizi
|
| 3rd plural
|
böbürlerini
|
böbürlerini
|
| dative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
böbürüme
|
böbürlerime
|
| 2nd singular
|
böbürüne
|
böbürlerine
|
| 3rd singular
|
böbürüne
|
böbürlerine
|
| 1st plural
|
böbürümüze
|
böbürlerimize
|
| 2nd plural
|
böbürünüze
|
böbürlerinize
|
| 3rd plural
|
böbürlerine
|
böbürlerine
|
| locative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
böbürümde
|
böbürlerimde
|
| 2nd singular
|
böbüründe
|
böbürlerinde
|
| 3rd singular
|
böbüründe
|
böbürlerinde
|
| 1st plural
|
böbürümüzde
|
böbürlerimizde
|
| 2nd plural
|
böbürünüzde
|
böbürlerinizde
|
| 3rd plural
|
böbürlerinde
|
böbürlerinde
|
| ablative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
böbürümden
|
böbürlerimden
|
| 2nd singular
|
böbüründen
|
böbürlerinden
|
| 3rd singular
|
böbüründen
|
böbürlerinden
|
| 1st plural
|
böbürümüzden
|
böbürlerimizden
|
| 2nd plural
|
böbürünüzden
|
böbürlerinizden
|
| 3rd plural
|
böbürlerinden
|
böbürlerinden
|
| genitive
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
böbürümün
|
böbürlerimin
|
| 2nd singular
|
böbürünün
|
böbürlerinin
|
| 3rd singular
|
böbürünün
|
böbürlerinin
|
| 1st plural
|
böbürümüzün
|
böbürlerimizin
|
| 2nd plural
|
böbürünüzün
|
böbürlerinizin
|
| 3rd plural
|
böbürlerinin
|
böbürlerinin
|
Predicative forms
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
böbürüm
|
böbürlerim
|
| 2nd singular
|
böbürsün
|
böbürlersin
|
| 3rd singular
|
böbür
böbürdür
|
böbürler
böbürlerdir
|
| 1st plural
|
böbürüz
|
böbürleriz
|
| 2nd plural
|
böbürsünüz
|
böbürlersiniz
|
| 3rd plural
|
böbürler
|
böbürlerdir
|
|
Derived terms
Further reading