bálkur
Icelandic
Etymology
Inherited from Old Norse bǫlkr, from Proto-Germanic *balkô.
Pronunciation
- IPA(key): /ˈpaul̥kʏr/
- Rhymes: -aul̥kʏr
Noun
bálkur m (genitive singular bálks, nominative plural bálkar)
Inherited from Old Norse bǫlkr, from Proto-Germanic *balkô.
bálkur m (genitive singular bálks, nominative plural bálkar)