automorfizm

Polish

Etymology

From auto- +‎ -morf +‎ -izm.[1][2][3] First attested in 1853.[4]

Pronunciation

  • IPA(key): /aw.tɔˈmɔr.fizm/
  • Rhymes: -ɔrfizm
  • Syllabification: au‧to‧mor‧fizm

Noun

automorfizm m inan

  1. (algebra) automorphism (an isomorphism of a mathematical object or system of objects onto itself)
  2. (mineralogy) synonym of idiomorfizm
  3. (obsolete, art) automorphism (incorporating one's own character into a work of art)

Declension

References

  1. ^ Mirosław Bańko; Lidia Wiśniakowska (2021), “automorfizm”, in Wielki słownik wyrazów obcych, →ISBN
  2. ^ Dubisz, Stanisław, editor (2003), “automorfizm”, in Uniwersalny słownik języka polskiego [Universal Dictionary of the Polish Language]‎[1] (in Polish), volumes 1–4, Warsaw: Wydawnictwo Naukowe PWN, →ISBN, →OCLC
  3. ^ Halina Zgółkowa, editor (1994–2005), “automorfizm”, in Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny, volumes 1–50, Poznań: Wydawnictwo Kurpisz, →ISBN
  4. ^ Gazeta W. Xięstwa Poznańskiego (in Polish), number 218, 18 September 1853, page 3

Further reading