autogamă
Romanian
Etymology
Borrowed from French autogame.
Adjective
autogamă f (feminine only, plural autogame)
Declension
| singular | plural | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | neuter | feminine | masculine | neuter | feminine | |||
| nominative- accusative |
indefinite | — | autogamă | — | autogame | |||
| definite | — | autogama | — | autogamele | ||||
| genitive- dative |
indefinite | — | autogame | — | autogame | |||
| definite | — | autogamei | — | autogamelor | ||||
Noun
autogamă f (plural autogame)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | ||
| nominative-accusative | autogamă | autogama | autogame | autogamele | |
| genitive-dative | autogame | autogamei | autogame | autogamelor | |
| vocative | autogamă, autogamo | autogamelor | |||