atticissaturus
Latin
Alternative forms
- atticizātūrus (Late Latin)
Etymology
Future active participle of atticissō (“to act in an Athenian manner”).
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [at.tɪ.kɪs.saːˈtuː.rʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [at.ti.t͡ʃis.saˈtuː.rus]
Participle
atticissātūrus (feminine atticissātūra, neuter atticissātūrum); first/second-declension participle
Declension
First/second-declension participle.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | atticissātūrus | atticissātūra | atticissātūrum | atticissātūrī | atticissātūrae | atticissātūra | |
| genitive | atticissātūrī | atticissātūrae | atticissātūrī | atticissātūrōrum | atticissātūrārum | atticissātūrōrum | |
| dative | atticissātūrō | atticissātūrae | atticissātūrō | atticissātūrīs | |||
| accusative | atticissātūrum | atticissātūram | atticissātūrum | atticissātūrōs | atticissātūrās | atticissātūra | |
| ablative | atticissātūrō | atticissātūrā | atticissātūrō | atticissātūrīs | |||
| vocative | atticissātūre | atticissātūra | atticissātūrum | atticissātūrī | atticissātūrae | atticissātūra | |