atrácht

Irish

Etymology

Verb

atrácht (present analytic atráchtann, future analytic atráchtfaidh, verbal noun atráchtadh, past participle atráchta)

(transitive) retread (tyre)

Conjugation

Conjugation of *atrácht* (first conjugation – A)
indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
indicative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	atráchtaim	atráchtann tú; atráchtair^†	atráchtann sé, sí	atráchtaimid; atráchtann muid	atráchtann sibh	atráchtann siad; atráchtaid^†	a atráchtann; a atráchtas	atráchtar
past	d'atrácht mé; d'atráchtas / atrácht mé^‡; atráchtas^‡	d'atrácht tú; d'atráchtais / atrácht tú^‡; atráchtais^‡	d'atrácht sé, sí / atrácht sé, sí^‡	d'atráchtamar; d'atrácht muid / atráchtamar^‡; atrácht muid^‡	d'atrácht sibh; d'atráchtabhair / atrácht sibh^‡; atráchtabhair^‡	d'atrácht siad; d'atráchtadar / atrácht siad^‡; atráchtadar^‡	a d'atrácht	atráchtadh; hatráchtadh^†
past habitual	d'atráchtainn / atráchtainn^‡	d'atráchtá / atráchtá^‡	d'atráchtadh sé, sí / atráchtadh sé, sí^‡	d'atráchtaimis; d'atráchtadh muid / atráchtaimis^‡; atráchtadh muid^‡	d'atráchtadh sibh / atráchtadh sibh^‡	d'atráchtaidís; d'atráchtadh siad / atráchtaidís^‡; atráchtadh siad^‡	a d'atráchtadh	d'atráchtaí / atráchtaí^‡

	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
future	atráchtfaidh mé; atráchtfad	atráchtfaidh tú; atráchtfair^†	atráchtfaidh sé, sí	atráchtfaimid; atráchtfaidh muid	atráchtfaidh sibh	atráchtfaidh siad; atráchtfaid^†	a atráchtfaidh; a atráchtfas	atráchtfar
conditional	d'atráchtfainn / atráchtfainn^‡	d'atráchtfá / atráchtfá^‡	d'atráchtfadh sé, sí / atráchtfadh sé, sí^‡	d'atráchtfaimis; d'atráchtfadh muid / atráchtfaimis^‡; atráchtfadh muid^‡	d'atráchtfadh sibh / atráchtfadh sibh^‡	d'atráchtfaidís; d'atráchtfadh siad / atráchtfaidís^‡; atráchtfadh siad^‡	a d'atráchtfadh	d'atráchtfaí / atráchtfaí^‡

subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
subjunctive	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	go n-atráchta mé; go n-atráchtad^†	go n-atráchta tú; go n-atráchtair^†	go n-atráchta sé, sí	go n-atráchtaimid; go n-atráchta muid	go n-atráchta sibh	go n-atráchta siad; go n-atráchtaid^†	—	go n-atráchtar
past	dá n-atráchtainn	dá n-atráchtá	dá n-atráchtadh sé, sí	dá n-atráchtaimis; dá n-atráchtadh muid	dá n-atráchtadh sibh	dá n-atráchtaidís; dá n-atráchtadh siad	—	dá n-atráchtaí

imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
imperative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
—	atráchtaim	atrácht	atráchtadh sé, sí	atráchtaimis	atráchtaigí; atráchtaidh^†	atráchtaidís	—	atráchtar

past participle	atráchta

verbal noun	atráchtadh

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Mutation

Mutated forms of *atrácht*
radical	eclipsis	with h-prothesis	with t-prothesis
atrácht	n-atrácht	hatrácht	not applicable

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Irish

Etymology

Verb

Conjugation

Mutation

Further reading