athshon
Irish
Etymology
From ath- (“re-”) + son (“sound”).
Verb
athshon (present analytic athshonann, future analytic athshonfaidh, verbal noun athshonadh, past participle athshonta)
- (intransitive) resonate
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | athshonaim | athshonann tú; athshonair† |
athshonann sé, sí | athshonaimid; athshonann muid | athshonann sibh | athshonann siad; athshonaid† |
a athshonann; a athshonas | athshontar |
| past | d'athshon mé; d'athshonas / athshon mé‡; athshonas‡ |
d'athshon tú; d'athshonais / athshon tú‡; athshonais‡ |
d'athshon sé, sí / athshon sé, sí‡ |
d'athshonamar; d'athshon muid / athshonamar‡; athshon muid‡ |
d'athshon sibh; d'athshonabhair / athshon sibh‡; athshonabhair‡ |
d'athshon siad; d'athshonadar / athshon siad‡; athshonadar‡ |
a d'athshon | athshonadh; hathshonadh† |
| past habitual | d'athshonainn / athshonainn‡ |
d'athshontá / athshontᇠ|
d'athshonadh sé, sí / athshonadh sé, sí‡ |
d'athshonaimis; d'athshonadh muid / athshonaimis‡; athshonadh muid‡ |
d'athshonadh sibh / athshonadh sibh‡ |
d'athshonaidís; d'athshonadh siad / athshonaidís‡; athshonadh siad‡ |
a d'athshonadh | d'athshontaí / athshontaí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | athshonfaidh mé; athshonfad |
athshonfaidh tú; athshonfair† |
athshonfaidh sé, sí | athshonfaimid; athshonfaidh muid |
athshonfaidh sibh | athshonfaidh siad; athshonfaid† |
a athshonfaidh; a athshonfas | athshonfar |
| conditional | d'athshonfainn / athshonfainn‡ |
d'athshonfá / athshonfᇠ|
d'athshonfadh sé, sí / athshonfadh sé, sí‡ |
d'athshonfaimis; d'athshonfadh muid / athshonfaimis‡; athshonfadh muid‡ |
d'athshonfadh sibh / athshonfadh sibh‡ |
d'athshonfaidís; d'athshonfadh siad / athshonfaidís‡; athshonfadh siad‡ |
a d'athshonfadh | d'athshonfaí / athshonfaí‡ |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go n-athshona mé; go n-athshonad† |
go n-athshona tú; go n-athshonair† |
go n-athshona sé, sí | go n-athshonaimid; go n-athshona muid |
go n-athshona sibh | go n-athshona siad; go n-athshonaid† |
— | go n-athshontar |
| past | dá n-athshonainn | dá n-athshontá | dá n-athshonadh sé, sí | dá n-athshonaimis; dá n-athshonadh muid |
dá n-athshonadh sibh | dá n-athshonaidís; dá n-athshonadh siad |
— | dá n-athshontaí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | athshonaim | athshon | athshonadh sé, sí | athshonaimis | athshonaigí; athshonaidh† |
athshonaidís | — | athshontar |
| past participle | athshonta | |||||||
| verbal noun | athshonadh | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Derived terms
- athshonadóir m (“resonator”)
Related terms
- athshondach (“resonant”)
- athshondas m (“resonance”)
Mutation
| radical | eclipsis | with h-prothesis | with t-prothesis |
|---|---|---|---|
| athshon | n-athshon | hathshon | not applicable |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.
References
- Ó Dónaill, Niall (1977), “athshon”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN