athneartaigh

Irish

Etymology

From ath- (“re-”) +‎ neartaigh (“strengthen”).

Verb

athneartaigh (present analytic athneartaíonn, future analytic athneartóidh, verbal noun athneartú, past participle athneartaithe)

  1. (transitive) reinforce

Conjugation

Conjugation of athneartaigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present athneartaím athneartaíonn tú;
athneartaír† 		athneartaíonn sé, sí athneartaímid;
athneartaíonn muid 		athneartaíonn sibh athneartaíonn siad;
athneartaíd† 		a athneartaíonn; a athneartaíos athneartaítear
past d'athneartaigh mé; d'athneartaíos /
athneartaigh mé‡; athneartaíos‡ 		d'athneartaigh tú; d'athneartaís /
athneartaigh tú‡; athneartaís‡ 		d'athneartaigh sé, sí /
athneartaigh sé, sí‡ 		d'athneartaíomar; d'athneartaigh muid /
athneartaíomar‡; athneartaigh muid‡ 		d'athneartaigh sibh; d'athneartaíobhair /
athneartaigh sibh‡; athneartaíobhair‡ 		d'athneartaigh siad; d'athneartaíodar /
athneartaigh siad‡; athneartaíodar‡ 		a d'athneartaigh athneartaíodh;
hathneartaíodh†
past habitual d'athneartaínn /
athneartaínn‡ 		d'athneartaíteá /
athneartaíteᇠ		d'athneartaíodh sé, sí /
athneartaíodh sé, sí‡ 		d'athneartaímis; d'athneartaíodh muid /
athneartaímis‡; athneartaíodh muid‡ 		d'athneartaíodh sibh /
athneartaíodh sibh‡ 		d'athneartaídís; d'athneartaíodh /
athneartaídís‡; athneartaíodh siad‡ 		a d'athneartaíodh d'athneartaítí /
athneartaítí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future athneartóidh mé;
athneartód;
athneartóchaidh mé† 		athneartóidh tú;
athneartóir†;
athneartóchaidh tú† 		athneartóidh sé, sí;
athneartóchaidh sé, sí† 		athneartóimid;
athneartóidh muid;
athneartóchaimid†;
athneartóchaidh muid† 		athneartóidh sibh;
athneartóchaidh sibh† 		athneartóidh siad;
athneartóid†;
athneartóchaidh siad† 		a athneartóidh; a athneartós; a athneartóchaidh†; a athneartóchas† athneartófar; athneartóchar†
conditional d'athneartóinn; d'athneartóchainn† /
athneartóinn‡; athneartóchainn†‡ 		d'athneartófá; d'athneartóchthᆠ/
athneartófá‡; athneartóchthᆇ 		d'athneartódh sé, sí; d'athneartóchadh sé, s토/
athneartódh sé, sí‡; athneartóchadh sé, s톇 		d'athneartóimis; d'athneartódh muid; d'athneartóchaimis†; d'athneartóchadh muid† /
athneartóimis‡; athneartódh muid‡; athneartóchaimis†‡; athneartóchadh muid†‡ 		d'athneartódh sibh; d'athneartóchadh sibh† /
athneartódh sibh‡; athneartóchadh sibh†‡ 		d'athneartóidís; d'athneartódh siad; d'athneartóchaidís†; d'athneartóchadh siad† /
athneartóidís‡; athneartódh siad‡; athneartóchaidís†‡; athneartóchadh siad†‡ 		a d'athneartódh; a d'athneartóchadh† d'athneartófaí; d'athneartóchtha토/
athneartófaí‡; athneartóchtha톇
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go n-athneartaí mé;
go n-athneartaíod† 		go n-athneartaí tú;
go n-athneartaír† 		go n-athneartaí sé, sí go n-athneartaímid;
go n-athneartaí muid 		go n-athneartaí sibh go n-athneartaí siad;
go n-athneartaíd† 		— go n-athneartaítear
past dá n-athneartaínn dá n-athneartaíteá dá n-athneartaíodh sé, sí dá n-athneartaímis;
dá n-athneartaíodh muid 		dá n-athneartaíodh sibh dá n-athneartaídís;
dá n-athneartaíodh siad 		— dá n-athneartaítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— athneartaím athneartaigh athneartaíodh sé, sí athneartaímis athneartaígí;
athneartaídh† 		athneartaídís — athneartaítear
past participle athneartaithe
verbal noun athneartú

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Mutation

Mutated forms of athneartaigh
radical eclipsis with h-prothesis with t-prothesis
athneartaigh n-athneartaigh hathneartaigh not applicable

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.