atheagraigh

Irish

Etymology

From ath- (“re-, again”) +‎ eagraigh (“arrange, organize”).

Verb

atheagraigh (present analytic atheagraíonn, future analytic atheagróidh, verbal noun atheagrú, past participle atheagraithe)

(transitive) rearrange; reorganize
(transitive) re-edit

Conjugation

Conjugation of *atheagraigh* (second conjugation)
indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
indicative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	atheagraím	atheagraíonn tú; atheagraír^†	atheagraíonn sé, sí	atheagraímid; atheagraíonn muid	atheagraíonn sibh	atheagraíonn siad; atheagraíd^†	a atheagraíonn; a atheagraíos	atheagraítear
past	d'atheagraigh mé; d'atheagraíos / atheagraigh mé^‡; atheagraíos^‡	d'atheagraigh tú; d'atheagraís / atheagraigh tú^‡; atheagraís^‡	d'atheagraigh sé, sí / atheagraigh sé, sí^‡	d'atheagraíomar; d'atheagraigh muid / atheagraíomar^‡; atheagraigh muid^‡	d'atheagraigh sibh; d'atheagraíobhair / atheagraigh sibh^‡; atheagraíobhair^‡	d'atheagraigh siad; d'atheagraíodar / atheagraigh siad^‡; atheagraíodar^‡	a d'atheagraigh	atheagraíodh; hatheagraíodh^†
past habitual	d'atheagraínn / atheagraínn^‡	d'atheagraíteá / atheagraíteá^‡	d'atheagraíodh sé, sí / atheagraíodh sé, sí^‡	d'atheagraímis; d'atheagraíodh muid / atheagraímis^‡; atheagraíodh muid^‡	d'atheagraíodh sibh / atheagraíodh sibh^‡	d'atheagraídís; d'atheagraíodh / atheagraídís^‡; atheagraíodh siad^‡	a d'atheagraíodh	d'atheagraítí / atheagraítí^‡

	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
future	atheagróidh mé; atheagród; atheagróchaidh mé^†	atheagróidh tú; atheagróir^†; atheagróchaidh tú^†	atheagróidh sé, sí; atheagróchaidh sé, sí^†	atheagróimid; atheagróidh muid; atheagróchaimid^†; atheagróchaidh muid^†	atheagróidh sibh; atheagróchaidh sibh^†	atheagróidh siad; atheagróid^†; atheagróchaidh siad^†	a atheagróidh; a atheagrós; a atheagróchaidh^†; a atheagróchas^†	atheagrófar; atheagróchar^†
conditional	d'atheagróinn; d'atheagróchainn^† / atheagróinn^‡; atheagróchainn^†^‡	d'atheagrófá; d'atheagróchthá^† / atheagrófá^‡; atheagróchthá^†^‡	d'atheagródh sé, sí; d'atheagróchadh sé, sí^† / atheagródh sé, sí^‡; atheagróchadh sé, sí^†^‡	d'atheagróimis; d'atheagródh muid; d'atheagróchaimis^†; d'atheagróchadh muid^† / atheagróimis^‡; atheagródh muid^‡; atheagróchaimis^†^‡; atheagróchadh muid^†^‡	d'atheagródh sibh; d'atheagróchadh sibh^† / atheagródh sibh^‡; atheagróchadh sibh^†^‡	d'atheagróidís; d'atheagródh siad; d'atheagróchaidís^†; d'atheagróchadh siad^† / atheagróidís^‡; atheagródh siad^‡; atheagróchaidís^†^‡; atheagróchadh siad^†^‡	a d'atheagródh; a d'atheagróchadh^†	d'atheagrófaí; d'atheagróchthaí^† / atheagrófaí^‡; atheagróchthaí^†^‡

subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
subjunctive	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	go n-atheagraí mé; go n-atheagraíod^†	go n-atheagraí tú; go n-atheagraír^†	go n-atheagraí sé, sí	go n-atheagraímid; go n-atheagraí muid	go n-atheagraí sibh	go n-atheagraí siad; go n-atheagraíd^†	—	go n-atheagraítear
past	dá n-atheagraínn	dá n-atheagraíteá	dá n-atheagraíodh sé, sí	dá n-atheagraímis; dá n-atheagraíodh muid	dá n-atheagraíodh sibh	dá n-atheagraídís; dá n-atheagraíodh siad	—	dá n-atheagraítí

imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
imperative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
—	atheagraím	atheagraigh	atheagraíodh sé, sí	atheagraímis	atheagraígí; atheagraídh^†	atheagraídís	—	atheagraítear

past participle	atheagraithe

verbal noun	atheagrú

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Mutation

Mutated forms of *atheagraigh*
radical	eclipsis	with h-prothesis	with t-prothesis
atheagraigh	n-atheagraigh	hatheagraigh	not applicable

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

References

Ó Dónaill, Niall (1977), “atheagraigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN