athachtaigh
Irish
Etymology
From ath- (“re-”) + achtaigh (“enact, decree”, transitive verb).
Verb
athachtaigh (present analytic athachtaíonn, future analytic athachtóidh, verbal noun, past participle athachtaithe)
- (transitive) re-enact (enact again)
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | athachtaím | athachtaíonn tú; athachtaír† |
athachtaíonn sé, sí | athachtaímid; athachtaíonn muid |
athachtaíonn sibh | athachtaíonn siad; athachtaíd† |
a athachtaíonn; a athachtaíos | athachtaítear |
| past | d'athachtaigh mé; d'athachtaíos / athachtaigh mé‡; athachtaíos‡ |
d'athachtaigh tú; d'athachtaís / athachtaigh tú‡; athachtaís‡ |
d'athachtaigh sé, sí / athachtaigh sé, sí‡ |
d'athachtaíomar; d'athachtaigh muid / athachtaíomar‡; athachtaigh muid‡ |
d'athachtaigh sibh; d'athachtaíobhair / athachtaigh sibh‡; athachtaíobhair‡ |
d'athachtaigh siad; d'athachtaíodar / athachtaigh siad‡; athachtaíodar‡ |
a d'athachtaigh | athachtaíodh; hathachtaíodh† |
| past habitual | d'athachtaínn / athachtaínn‡ |
d'athachtaíteá / athachtaíteᇠ|
d'athachtaíodh sé, sí / athachtaíodh sé, sí‡ |
d'athachtaímis; d'athachtaíodh muid / athachtaímis‡; athachtaíodh muid‡ |
d'athachtaíodh sibh / athachtaíodh sibh‡ |
d'athachtaídís; d'athachtaíodh / athachtaídís‡; athachtaíodh siad‡ |
a d'athachtaíodh | d'athachtaítí / athachtaítí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | athachtóidh mé; athachtód; athachtóchaidh mé† |
athachtóidh tú; athachtóir†; athachtóchaidh tú† |
athachtóidh sé, sí; athachtóchaidh sé, sí† |
athachtóimid; athachtóidh muid; athachtóchaimid†; athachtóchaidh muid† |
athachtóidh sibh; athachtóchaidh sibh† |
athachtóidh siad; athachtóid†; athachtóchaidh siad† |
a athachtóidh; a athachtós; a athachtóchaidh†; a athachtóchas† | athachtófar; athachtóchar† |
| conditional | d'athachtóinn; d'athachtóchainn† / athachtóinn‡; athachtóchainn†‡ |
d'athachtófá; d'athachtóchthᆠ/ athachtófá‡; athachtóchthᆇ |
d'athachtódh sé, sí; d'athachtóchadh sé, sí† / athachtódh sé, sí‡; athachtóchadh sé, s톇 |
d'athachtóimis; d'athachtódh muid; d'athachtóchaimis†; d'athachtóchadh muid† / athachtóimis‡; athachtódh muid‡; athachtóchaimis†‡; athachtóchadh muid†‡ |
d'athachtódh sibh; d'athachtóchadh sibh† / athachtódh sibh‡; athachtóchadh sibh†‡ |
d'athachtóidís; d'athachtódh siad; d'athachtóchaidís†; d'athachtóchadh siad† / athachtóidís‡; athachtódh siad‡; athachtóchaidís†‡; athachtóchadh siad†‡ |
a d'athachtódh; a d'athachtóchadh† | d'athachtófaí; d'athachtóchthaí† / athachtófaí‡; athachtóchtha톇 |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go n-athachtaí mé; go n-athachtaíod† |
go n-athachtaí tú; go n-athachtaír† |
go n-athachtaí sé, sí | go n-athachtaímid; go n-athachtaí muid |
go n-athachtaí sibh | go n-athachtaí siad; go n-athachtaíd† |
— | go n-athachtaítear |
| past | dá n-athachtaínn | dá n-athachtaíteá | dá n-athachtaíodh sé, sí | dá n-athachtaímis; dá n-athachtaíodh muid |
dá n-athachtaíodh sibh | dá n-athachtaídís; dá n-athachtaíodh siad |
— | dá n-athachtaítí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | athachtaím | athachtaigh | athachtaíodh sé, sí | athachtaímis | athachtaígí; athachtaídh† |
athachtaídís | — | athachtaítear |
| past participle | athachtaithe | |||||||
| verbal noun | athachtú | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Mutation
| radical | eclipsis | with h-prothesis | with t-prothesis |
|---|---|---|---|
| athachtaigh | n-athachtaigh | hathachtaigh | not applicable |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.
Further reading
- Ó Dónaill, Niall (1977), “athachtaigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN