atíolaic
Irish
Etymology
From ath- (“re-”) + tíolaic (“bestow; dedicate”).
Verb
atíolaic (present analytic atíolacann, future analytic atíolacfaidh, verbal noun atíolacadh, past participle atíolactha)
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | atíolacaim | atíolacann tú; atíolacair† |
atíolacann sé, sí | atíolacaimid; atíolacann muid | atíolacann sibh | atíolacann siad; atíolacaid† |
a atíolacann; a atíolacas | atíolactar |
| past | d'atíolaic mé; d'atíolacas / atíolaic mé‡; atíolacas‡ |
d'atíolaic tú; d'atíolacais / atíolaic tú‡; atíolacais‡ |
d'atíolaic sé, sí / atíolaic sé, sí‡ |
d'atíolacamar; d'atíolaic muid / atíolacamar‡; atíolaic muid‡ |
d'atíolaic sibh; d'atíolacabhair / atíolaic sibh‡; atíolacabhair‡ |
d'atíolaic siad; d'atíolacadar / atíolaic siad; atíolacadar‡ |
a d'atíolaic | atíolacadh; hatíolacadh† |
| past habitual | d'atíolacainn / atíolacainn‡ |
d'atíolactá / atíolactᇠ|
d'atíolacadh sé, sí / atíolacadh sé, sí‡ |
d'atíolacaimis; d'atíolacadh muid / atíolacadh muid‡ |
d'atíolacadh sibh / atíolacadh sibh‡ |
d'atíolacaidís; d'atíolacadh siad / atíolacaidís‡; atíolacadh siad‡ |
a d'atíolacadh | d'atíolactaí / atíolactaí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | atíolacfaidh mé; atíolacfad |
atíolacfaidh tú; atíolacfair† |
atíolacfaidh sé, sí | atíolacfaimid; atíolacfaidh muid |
atíolacfaidh sibh | atíolacfaidh siad; atíolacfaid† |
a atíolacfaidh; a atíolacfas | atíolacfar |
| conditional | d'atíolacfainn / atíolacfainn‡ |
d'atíolacfá / atíolacfᇠ|
d'atíolacfadh sé, sí / atíolacfadh sé, sí‡ |
d'atíolacfaimis; d'atíolacfadh muid / atíolacfaimis‡; atíolacfadh muid‡ |
d'atíolacfadh sibh / atíolacfadh sibh‡ |
d'atíolacfaidís; d'atíolacfadh siad / atíolacfaidís‡; atíolacfadh siad‡ |
a d'atíolacfadh | d'atíolacfaí / atíolacfaí‡ |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go n-atíolaca mé; go n-atíolacad† |
go n-atíolaca tú; go n-atíolacair† |
go n-atíolaca sé, sí | go n-atíolacaimid; go n-atíolaca muid |
go n-atíolaca sibh | go n-atíolaca siad; go n-atíolacaid† |
— | go n-atíolactar |
| past | dá n-atíolacainn | dá n-atíolactá | dá n-atíolacadh sé, sí | dá n-atíolacaimis; dá n-atíolacadh muid |
dá n-atíolacadh sibh | dá n-atíolacaidís; dá n-atíolacadh siad |
— | dá n-atíolactaí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | atíolacaim | atíolaic | atíolacadh sé, sí | atíolacaimis | atíolacaigí; atíolacaidh† |
atíolacaidís | — | atíolactar |
| past participle | atíolactha | |||||||
| verbal noun | atíolacadh | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Derived terms
- atíolacas m (“reconveyance”)
Mutation
| radical | eclipsis | with h-prothesis | with t-prothesis |
|---|---|---|---|
| atíolaic | n-atíolaic | hatíolaic | not applicable |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.
References
- Ó Dónaill, Niall (1977), “atíolaic”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN