atáthaigh
Irish
Etymology
From ath- (“re-”) + táthaigh (“weld, solder, bind; knit; set, solidify; coalesce, unite; conjugate”).
Verb
atáthaigh (present analytic atáthaíonn, future analytic atáthóidh, verbal noun atáthú, past participle atáite)
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | atáthaím | atáthaíonn tú; atáthaír† |
atáthaíonn sé, sí | atáthaímid; atáthaíonn muid |
atáthaíonn sibh | atáthaíonn siad; atáthaíd† |
a atáthaíonn; a atáthaíos | atáthaítear |
| past | d'atáthaigh mé; d'atáthaíos / atáthaigh mé‡; atáthaíos‡ |
d'atáthaigh tú; d'atáthaís / atáthaigh tú‡; atáthaís‡ |
d'atáthaigh sé, sí / atáthaigh sé, sí‡ |
d'atáthaíomar; d'atáthaigh muid / atáthaíomar‡; atáthaigh muid‡ |
d'atáthaigh sibh; d'atáthaíobhair / atáthaigh sibh‡; atáthaíobhair‡ |
d'atáthaigh siad; d'atáthaíodar / atáthaigh siad‡; atáthaíodar‡ |
a d'atáthaigh | atáthaíodh; hatáthaíodh† |
| past habitual | d'atáthaínn / atáthaínn‡ |
d'atáthaíteá / atáthaíteᇠ|
d'atáthaíodh sé, sí / atáthaíodh sé, sí‡ |
d'atáthaímis; d'atáthaíodh muid / atáthaímis‡; atáthaíodh muid‡ |
d'atáthaíodh sibh / atáthaíodh sibh‡ |
d'atáthaídís; d'atáthaíodh / atáthaídís‡; atáthaíodh siad‡ |
a d'atáthaíodh | d'atáthaítí / atáthaítí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | atáthóidh mé; atáthód; atáthóchaidh mé† |
atáthóidh tú; atáthóir†; atáthóchaidh tú† |
atáthóidh sé, sí; atáthóchaidh sé, sí† |
atáthóimid; atáthóidh muid; atáthóchaimid†; atáthóchaidh muid† |
atáthóidh sibh; atáthóchaidh sibh† |
atáthóidh siad; atáthóid†; atáthóchaidh siad† |
a atáthóidh; a atáthós; a atáthóchaidh†; a atáthóchas† | atáthófar; atáthóchar† |
| conditional | d'atáthóinn; d'atáthóchainn† / atáthóinn‡; atáthóchainn†‡ |
d'atáthófá; d'atáthóchthᆠ/ atáthófá‡; atáthóchthᆇ |
d'atáthódh sé, sí; d'atáthóchadh sé, sí† / atáthódh sé, sí‡; atáthóchadh sé, s톇 |
d'atáthóimis; d'atáthódh muid; d'atáthóchaimis†; d'atáthóchadh muid† / atáthóimis‡; atáthódh muid‡; atáthóchaimis†‡; atáthóchadh muid†‡ |
d'atáthódh sibh; d'atáthóchadh sibh† / atáthódh sibh‡; atáthóchadh sibh†‡ |
d'atáthóidís; d'atáthódh siad; d'atáthóchaidís†; d'atáthóchadh siad† / atáthóidís‡; atáthódh siad‡; atáthóchaidís†‡; atáthóchadh siad†‡ |
a d'atáthódh; a d'atáthóchadh† | d'atáthófaí; d'atáthóchthaí† / atáthófaí‡; atáthóchtha톇 |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go n-atáthaí mé; go n-atáthaíod† |
go n-atáthaí tú; go n-atáthaír† |
go n-atáthaí sé, sí | go n-atáthaímid; go n-atáthaí muid |
go n-atáthaí sibh | go n-atáthaí siad; go n-atáthaíd† |
— | go n-atáthaítear |
| past | dá n-atáthaínn | dá n-atáthaíteá | dá n-atáthaíodh sé, sí | dá n-atáthaímis; dá n-atáthaíodh muid |
dá n-atáthaíodh sibh | dá n-atáthaídís; dá n-atáthaíodh siad |
— | dá n-atáthaítí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | atáthaím | atáthaigh | atáthaíodh sé, sí | atáthaímis | atáthaígí; atáthaídh† |
atáthaídís | — | atáthaítear |
| past participle | atáite | |||||||
| verbal noun | atáthú | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Mutation
| radical | eclipsis | with h-prothesis | with t-prothesis |
|---|---|---|---|
| atáthaigh | n-atáthaigh | hatáthaigh | not applicable |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.
References
- Ó Dónaill, Niall (1977), “atáthaigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN