aswefecian
Old English
Etymology
From ā- + *swefecian.
Pronunciation
- IPA(key): /ɑːˈswe.fe.ki.ɑn/, [ɑːˈswe.ve.ki.ɑn]
Verb
āswefecian
- to eradicate
Conjugation
Conjugation of āswefecian (weak, class 2)
| infinitive | āswefecian | āswefecienne |
|---|---|---|
| indicative mood | present tense | past tense |
| first person singular | āswefeciġe | āswefecode |
| second person singular | āswefecast | āswefecodest |
| third person singular | āswefecaþ | āswefecode |
| plural | āswefeciaþ | āswefecodon |
| subjunctive | present tense | past tense |
| singular | āswefeciġe | āswefecode |
| plural | āswefeciġen | āswefecoden |
| imperative | ||
| singular | āswefeca | |
| plural | āswefeciaþ | |
| participle | present | past |
| āswefeciende | āswefecod | |