aschuir

Irish

Etymology 1

From as- (“out”) +‎ cuir (“put”), a calque of English output.

Verb

aschuir (present analytic aschuireann, future analytic aschuirfidh, verbal noun aschur, past participle aschurtha)

(transitive, computing) to output
Antonyms: cuir isteach, ionchuir

Conjugation

Conjugation of *aschuir* (first conjugation – A)
indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
indicative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	aschuirim	aschuireann tú; aschuirir^†	aschuireann sé, sí	aschuirimid; aschuireann muid	aschuireann sibh	aschuireann siad; aschuirid^†	a aschuireann; a aschuireas	aschuirtear
past	d'aschuir mé; d'aschuireas / aschuir mé^‡; aschuireas^‡	d'aschuir tú; d'aschuiris / aschuir tú^‡; aschuiris^‡	d'aschuir sé, sí / aschuir sé, sí^‡	d'aschuireamar; d'aschuir muid / aschuireamar^‡; aschuir muid^‡	d'aschuir sibh; d'aschuireabhair / aschuir sibh^‡; aschuireabhair^‡	d'aschuir siad; d'aschuireadar / aschuir siad^‡; aschuireadar^‡	a d'aschuir	aschuireadh; haschuireadh^†
past habitual	d'aschuirinn / aschuirinn^‡	d'aschuirteá / aschuirteá^‡	d'aschuireadh sé, sí / aschuireadh sé, sí^‡	d'aschuirimis; d'aschuireadh muid / aschuirimis^‡; aschuireadh muid^‡	d'aschuireadh sibh / aschuireadh sibh^‡	d'aschuiridís; d'aschuireadh siad / aschuiridís^‡; aschuireadh siad^‡	a d'aschuireadh	d'aschuirtí / aschuirtí^‡

	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
future	aschuirfidh mé; aschuirfead	aschuirfidh tú; aschuirfir^†	aschuirfidh sé, sí	aschuirfimid; aschuirfidh muid	aschuirfidh sibh	aschuirfidh siad; aschuirfid^†	a aschuirfidh; a aschuirfeas	aschuirfear
conditional	d'aschuirfinn / aschuirfinn^‡	d'aschuirfeá / aschuirfeá^‡	d'aschuirfeadh sé, sí / aschuirfeadh sé, sí^‡	d'aschuirfimis; d'aschuirfeadh muid / aschuirfimis^‡; aschuirfeadh muid^‡	d'aschuirfeadh sibh / aschuirfeadh sibh^‡	d'aschuirfidís; d'aschuirfeadh siad / aschuirfidís^‡; aschuirfeadh siad^‡	a d'aschuirfeadh	d'aschuirfí / aschuirfí^‡

subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
subjunctive	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	go n-aschuire mé; go n-aschuiread^†	go n-aschuire tú; go n-aschuirir^†	go n-aschuire sé, sí	go n-aschuirimid; go n-aschuire muid	go n-aschuire sibh	go n-aschuire siad; go n-aschuirid^†	—	go n-aschuirtear
past	dá n-aschuirinn	dá n-aschuirteá	dá n-aschuireadh sé, sí	dá n-aschuirimis; dá n-aschuireadh muid	dá n-aschuireadh sibh	dá n-aschuiridís; dá n-aschuireadh siad	—	dá n-aschuirtí

imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
imperative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
—	aschuirim	aschuir	aschuireadh sé, sí	aschuirimis	aschuirigí; aschuiridh^†	aschuiridís	—	aschuirtear

past participle	aschurtha

verbal noun	aschur

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Noun

aschuir

inflection of aschur:
1. vocative/genitive singular
2. nominative/dative plural

Mutation

Mutated forms of *aschuir*
radical	eclipsis	with h-prothesis	with t-prothesis
aschuir	n-aschuir	haschuir	not applicable

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.