aruc
Aromanian
Alternative forms
Etymology
From Latin eruncō or runcō. Compare Romanian arunca, arunc and Megleno-Romanian runc.
Pronunciation
- IPA(key): [aˈruk]
Verb
aruc (third-person singular arucã, participle arucatã)
- to throw
Conjugation
| long infinitive | arucari, arucare | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| gerund | arucanda | ||||||
| past participle | arucatã | ||||||
| singular | plural | ||||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| indicative | present | aruc | arutsã, aruts | arucã | arucãm, arucãmu | arucats, arucatsã, arucatsi | arucã |
| imperfect | arucam | arucai | aruca | arucam | arucats, arucatsi | aruca | |
| simple perfect | arucai | arucash, arucashi | arucã | arucãm | arucat | arucarã | |
| conditional | present | s-arucarim | s-arucari, s-arucarishi | s-arucari, s-arucare | s-arucarim | s-arucarit | s-arucari, s-arucare |
| imperative | present | — | arucã | — | — | arucats, arucatsã, arucatsi | — |
The present subjunctive is the same as the indicative but preceded by s-.
Related terms
- arucari / arucare
- arucat