armonică
Romanian
Etymology
Borrowed from German Harmonika.
Noun
armonică f (plural armonici)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | ||
| nominative-accusative | armonică | armonica | armonice | armonicele | |
| genitive-dative | armonice | armonicei | armonice | armonicelor | |
| vocative | armonică, armonico | armonicelor | |||