armatură
Romanian
Etymology
Borrowed from French armature.
Noun
armatură f (plural armaturi)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | ||
| nominative-accusative | armatură | armatura | armature | armaturele | |
| genitive-dative | armature | armaturei | armature | armaturelor | |
| vocative | armatură, armaturo | armaturelor | |||