armónaigh

Irish

Etymology 1

(This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.)

Verb

armónaigh (present analytic armónaíonn, future analytic armónóidh, verbal noun armónú, past participle armónaithe)

(ambitransitive, music) harmonize

Conjugation

Conjugation of *armónaigh* (second conjugation)
indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
indicative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	armónaím	armónaíonn tú; armónaír^†	armónaíonn sé, sí	armónaímid; armónaíonn muid	armónaíonn sibh	armónaíonn siad; armónaíd^†	a armónaíonn; a armónaíos	armónaítear
past	d'armónaigh mé; d'armónaíos / armónaigh mé^‡; armónaíos^‡	d'armónaigh tú; d'armónaís / armónaigh tú^‡; armónaís^‡	d'armónaigh sé, sí / armónaigh sé, sí^‡	d'armónaíomar; d'armónaigh muid / armónaíomar^‡; armónaigh muid^‡	d'armónaigh sibh; d'armónaíobhair / armónaigh sibh^‡; armónaíobhair^‡	d'armónaigh siad; d'armónaíodar / armónaigh siad^‡; armónaíodar^‡	a d'armónaigh	armónaíodh; harmónaíodh^†
past habitual	d'armónaínn / armónaínn^‡	d'armónaíteá / armónaíteá^‡	d'armónaíodh sé, sí / armónaíodh sé, sí^‡	d'armónaímis; d'armónaíodh muid / armónaímis^‡; armónaíodh muid^‡	d'armónaíodh sibh / armónaíodh sibh^‡	d'armónaídís; d'armónaíodh / armónaídís^‡; armónaíodh siad^‡	a d'armónaíodh	d'armónaítí / armónaítí^‡

	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
future	armónóidh mé; armónód; armónóchaidh mé^†	armónóidh tú; armónóir^†; armónóchaidh tú^†	armónóidh sé, sí; armónóchaidh sé, sí^†	armónóimid; armónóidh muid; armónóchaimid^†; armónóchaidh muid^†	armónóidh sibh; armónóchaidh sibh^†	armónóidh siad; armónóid^†; armónóchaidh siad^†	a armónóidh; a armónós; a armónóchaidh^†; a armónóchas^†	armónófar; armónóchar^†
conditional	d'armónóinn; d'armónóchainn^† / armónóinn^‡; armónóchainn^†^‡	d'armónófá; d'armónóchthá^† / armónófá^‡; armónóchthá^†^‡	d'armónódh sé, sí; d'armónóchadh sé, sí^† / armónódh sé, sí^‡; armónóchadh sé, sí^†^‡	d'armónóimis; d'armónódh muid; d'armónóchaimis^†; d'armónóchadh muid^† / armónóimis^‡; armónódh muid^‡; armónóchaimis^†^‡; armónóchadh muid^†^‡	d'armónódh sibh; d'armónóchadh sibh^† / armónódh sibh^‡; armónóchadh sibh^†^‡	d'armónóidís; d'armónódh siad; d'armónóchaidís^†; d'armónóchadh siad^† / armónóidís^‡; armónódh siad^‡; armónóchaidís^†^‡; armónóchadh siad^†^‡	a d'armónódh; a d'armónóchadh^†	d'armónófaí; d'armónóchthaí^† / armónófaí^‡; armónóchthaí^†^‡

subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
subjunctive	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	go n-armónaí mé; go n-armónaíod^†	go n-armónaí tú; go n-armónaír^†	go n-armónaí sé, sí	go n-armónaímid; go n-armónaí muid	go n-armónaí sibh	go n-armónaí siad; go n-armónaíd^†	—	go n-armónaítear
past	dá n-armónaínn	dá n-armónaíteá	dá n-armónaíodh sé, sí	dá n-armónaímis; dá n-armónaíodh muid	dá n-armónaíodh sibh	dá n-armónaídís; dá n-armónaíodh siad	—	dá n-armónaítí

imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
imperative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
—	armónaím	armónaigh	armónaíodh sé, sí	armónaímis	armónaígí; armónaídh^†	armónaídís	—	armónaítear

past participle	armónaithe

verbal noun	armónú

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Adjective

armónaigh

inflection of armónach (“harmonic”):
1. vocative/genitive singular masculine
2. (archaic) dative singular feminine

Mutation

Mutated forms of *armónaigh*
radical	eclipsis	with h-prothesis	with t-prothesis
armónaigh	n-armónaigh	harmónaigh	not applicable

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.