argóin

Irish

Etymology 1

Back-formation from argóint (“argument”).

Verb

argóin (present analytic argónann, future analytic argónfaidh, verbal noun argóint, past participle argóinte)

(ambitransitive) argue

Conjugation

Conjugation of *argóin* (first conjugation – B)
indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
indicative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	argónaim	argónann tú; argónair^†	argónann sé, sí	argónaimid; argónann muid	argónann sibh	argónann siad; argónaid^†	a argónann; a argónas	argóintear
past	d'argóin mé; d'argónas / argóin mé^‡; argónas^‡	d'argóin tú; d'argónais / argóin tú^‡; argónais^‡	d'argóin sé, sí / argóin sé, sí^‡	d'argónamar; d'argóin muid / argónamar^‡; argóin muid^‡	d'argóin sibh; d'argónabhair / argóin sibh^‡; argónabhair^‡	d'argóin siad; d'argónadar / argóin siad; argónadar^‡	a d'argóin	argónadh; hargónadh^†
past habitual	d'argónainn / argónainn^‡	d'argóinteá / argóinteá^‡	d'argónadh sé, sí / argónadh sé, sí^‡	d'argónaimis; d'argónadh muid / argónadh muid^‡	d'argónadh sibh / argónadh sibh^‡	d'argónaidís; d'argónadh siad / argónaidís^‡; argónadh siad^‡	a d'argónadh	d'argóintí / argóintí^‡

	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
future	argónfaidh mé; argónfad	argónfaidh tú; argónfair^†	argónfaidh sé, sí	argónfaimid; argónfaidh muid	argónfaidh sibh	argónfaidh siad; argónfaid^†	a argónfaidh; a argónfas	argónfar
conditional	d'argónfainn / argónfainn^‡	d'argónfá / argónfá^‡	d'argónfadh sé, sí / argónfadh sé, sí^‡	d'argónfaimis; d'argónfadh muid / argónfaimis^‡; argónfadh muid^‡	d'argónfadh sibh / argónfadh sibh^‡	d'argónfaidís; d'argónfadh siad / argónfaidís^‡; argónfadh siad^‡	a d'argónfadh	d'argónfaí / argónfaí^‡

subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
subjunctive	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	go n-argóna mé; go n-argónad^†	go n-argóna tú; go n-argónair^†	go n-argóna sé, sí	go n-argónaimid; go n-argóna muid	go n-argóna sibh	go n-argóna siad; go n-argónaid^†	—	go n-argóintear
past	dá n-argónainn	dá n-argóinteá	dá n-argónadh sé, sí	dá n-argónaimis; dá n-argónadh muid	dá n-argónadh sibh	dá n-argónaidís; dá n-argónadh siad	—	dá n-argóintí

imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
imperative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
—	argónaim	argóin	argónadh sé, sí	argónaimis	argónaigí; argónaidh^†	argónaidís	—	argóintear

past participle	argóinte

verbal noun	argóint

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Derived terms

argónaí m (“arguer”)

Etymology 2

Noun

argóin m sg

vocative/genitive singular of argón (“argon”)

Mutation

Mutated forms of *argóin*
radical	eclipsis	with h-prothesis	with t-prothesis
argóin	n-argóin	hargóin	not applicable

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.