apartní
Czech
Etymology
From German apart + -ní. First attested in the 19th century.[1]
Pronunciation
- IPA(key): [ˈapartɲiː]
Adjective
apartní
Declension
| singular | ||||
|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | ||
| animate | inanimate | |||
| nominative | apartní | apartní | apartní | |
| genitive | apartního | apartní | apartního | |
| dative | apartnímu | apartní | apartnímu | |
| accusative | apartního | apartní | apartní | apartní |
| locative | apartním | apartní | apartním | |
| instrumental | apartním | apartní | apartním | |
| plural | ||||
| masculine | feminine | neuter | ||
| animate | inanimate | |||
| nominative | apartní | apartní | apartní | |
| genitive | apartních | |||
| dative | apartním | |||
| accusative | apartní | apartní | ||
| locative | apartních | |||
| instrumental | apartními, apartníma1 | |||
Related terms
- apartnost
References
- ^ Rejzek, Jiří (2015), “apartní”, in Český etymologický slovník [Czech Etymological Dictionary] (in Czech), 3rd (revised and expanded) edition, Praha: LEDA, →ISBN, page 60