aosaigh

Irish

Etymology 1

From aois (age) +‎ -igh (verbal suffix). Compare Old Irish áesaid.

Verb

aosaigh (present analytic aosaíonn, future analytic aosóidh, verbal noun aosú, past participle aosaithe)

  1. (intransitive) to age; come of age
Conjugation
Conjugation of aosaigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present aosaím aosaíonn tú;
aosaír
aosaíonn sé, sí aosaímid;
aosaíonn muid
aosaíonn sibh aosaíonn siad;
aosaíd
a aosaíonn; a aosaíos aosaítear
past d'aothaigh mé; d'aosaíos /
aothaigh; aosaíos
d'aothaigh tú; d'aosaís /
aothaigh; aosaís
d'aothaigh sé, sí /
aothaigh sé, sí
d'aosaíomar; d'aothaigh muid /
aosaíomar; aothaigh muid
d'aothaigh sibh; d'aosaíobhair /
aothaigh sibh; aosaíobhair
d'aothaigh siad; d'aosaíodar /
aothaigh siad; aosaíodar
a d'aothaigh aosaíodh;
haosaíodh
past habitual d'aosaínn /
aosaínn
d'aosaíteá /
aosaíteá
d'aosaíodh sé, sí /
aosaíodh sé, sí
d'aosaímis; d'aosaíodh muid /
aosaímis; aosaíodh muid
d'aosaíodh sibh /
aosaíodh sibh
d'aosaídís; d'aosaíodh /
aosaídís; aosaíodh siad
a d'aosaíodh d'aosaítí /
aosaítí
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future aosóidh mé;
aosód;
aosóchaidh
aosóidh tú;
aosóir;
aosóchaidh
aosóidh sé, sí;
aosóchaidh sé, sí
aosóimid;
aosóidh muid;
aosóchaimid;
aosóchaidh muid
aosóidh sibh;
aosóchaidh sibh
aosóidh siad;
aosóid;
aosóchaidh siad
a aosóidh; a aosós; a aosóchaidh; a aosóchas aosófar; aosóchar
conditional d'aosóinn; d'aosóchainn /
aosóinn; aosóchainn
d'aosófá; d'aosóchthá /
aosófá; aosóchthá
d'aosódh sé, sí; d'aosóchadh sé, sí /
aosódh sé, sí; aosóchadh sé, sí
d'aosóimis; d'aosódh muid; d'aosóchaimis; d'aosóchadh muid /
aosóimis; aosódh muid; aosóchaimis; aosóchadh muid
d'aosódh sibh; d'aosóchadh sibh /
aosódh sibh; aosóchadh sibh
d'aosóidís; d'aosódh siad; d'aosóchaidís; d'aosóchadh siad /
aosóidís; aosódh siad; aosóchaidís; aosóchadh siad
a d'aosódh; a d'aosóchadh d'aosófaí; d'aosóchthaí /
aosófaí; aosóchthaí
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go n-aosaí mé;
go n-aosaíod
go n-aosaí tú;
go n-aosaír
go n-aosaí sé, sí go n-aosaímid;
go n-aosaí muid
go n-aosaí sibh go n-aosaí siad;
go n-aosaíd
go n-aosaítear
past n-aosaínn n-aosaíteá n-aosaíodh sé, sí n-aosaímis;
n-aosaíodh muid
n-aosaíodh sibh n-aosaídís;
n-aosaíodh siad
n-aosaítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
aosaím aothaigh aosaíodh sé, sí aosaímis aosaígí;
aosaídh
aosaídís aosaítear
past participle aosaithe
verbal noun aosú

archaic or dialect form
dependent form

  • Variant present autonomous aostar used in certain phrases

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Adjective

aosaigh

  1. inflection of aosach (adult):
    1. vocative/genitive singular masculine
    2. (archaic) dative singular feminine

Mutation

Mutated forms of aosaigh
radical eclipsis with h-prothesis with t-prothesis
aosaigh n-aosaigh haosaigh not applicable

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading