aonraigh

Irish

Etymology

From aonar +‎ -igh. Compare Manx aneraghey.

Verb

aonraigh (present analytic aonraíonn, future analytic aonróidh, verbal noun aonrú, past participle aonraithe)

  1. (transitive) to isolate

Conjugation

Conjugation of aonraigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present aonraím aonraíonn tú;
aonraír
aonraíonn sé, sí aonraímid;
aonraíonn muid
aonraíonn sibh aonraíonn siad;
aonraíd
a aonraíonn; a aonraíos aonraítear
past d'aonraigh mé; d'aonraíos /
aonraigh; aonraíos
d'aonraigh tú; d'aonraís /
aonraigh; aonraís
d'aonraigh sé, sí /
aonraigh sé, sí
d'aonraíomar; d'aonraigh muid /
aonraíomar; aonraigh muid
d'aonraigh sibh; d'aonraíobhair /
aonraigh sibh; aonraíobhair
d'aonraigh siad; d'aonraíodar /
aonraigh siad; aonraíodar
a d'aonraigh aonraíodh;
haonraíodh
past habitual d'aonraínn /
aonraínn
d'aonraíteá /
aonraíteá
d'aonraíodh sé, sí /
aonraíodh sé, sí
d'aonraímis; d'aonraíodh muid /
aonraímis; aonraíodh muid
d'aonraíodh sibh /
aonraíodh sibh
d'aonraídís; d'aonraíodh /
aonraídís; aonraíodh siad
a d'aonraíodh d'aonraítí /
aonraítí
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future aonróidh mé;
aonród;
aonróchaidh
aonróidh tú;
aonróir;
aonróchaidh
aonróidh sé, sí;
aonróchaidh sé, sí
aonróimid;
aonróidh muid;
aonróchaimid;
aonróchaidh muid
aonróidh sibh;
aonróchaidh sibh
aonróidh siad;
aonróid;
aonróchaidh siad
a aonróidh; a aonrós; a aonróchaidh; a aonróchas aonrófar; aonróchar
conditional d'aonróinn; d'aonróchainn /
aonróinn; aonróchainn
d'aonrófá; d'aonróchthá /
aonrófá; aonróchthá
d'aonródh sé, sí; d'aonróchadh sé, sí /
aonródh sé, sí; aonróchadh sé, sí
d'aonróimis; d'aonródh muid; d'aonróchaimis; d'aonróchadh muid /
aonróimis; aonródh muid; aonróchaimis; aonróchadh muid
d'aonródh sibh; d'aonróchadh sibh /
aonródh sibh; aonróchadh sibh
d'aonróidís; d'aonródh siad; d'aonróchaidís; d'aonróchadh siad /
aonróidís; aonródh siad; aonróchaidís; aonróchadh siad
a d'aonródh; a d'aonróchadh d'aonrófaí; d'aonróchthaí /
aonrófaí; aonróchthaí
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go n-aonraí mé;
go n-aonraíod
go n-aonraí tú;
go n-aonraír
go n-aonraí sé, sí go n-aonraímid;
go n-aonraí muid
go n-aonraí sibh go n-aonraí siad;
go n-aonraíd
go n-aonraítear
past n-aonraínn n-aonraíteá n-aonraíodh sé, sí n-aonraímis;
n-aonraíodh muid
n-aonraíodh sibh n-aonraídís;
n-aonraíodh siad
n-aonraítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
aonraím aonraigh aonraíodh sé, sí aonraímis aonraígí;
aonraídh
aonraídís aonraítear
past participle aonraithe
verbal noun aonrú

archaic or dialect form
dependent form

Mutation

Mutated forms of aonraigh
radical eclipsis with h-prothesis with t-prothesis
aonraigh n-aonraigh haonraigh not applicable

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading

  • Ó Dónaill, Niall (1977), “aonraigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN
  • isolate”, in New English-Irish Dictionary, Foras na Gaeilge, 2013–2026