antsetten
Old Dutch
Etymology
Verb
antsetten
- to destroy
Inflection
Conjugation of antsetten (weak class 1 irregular, Rückumlaut)
| infinitive | antsetten | |
|---|---|---|
| indicative | present | past |
| 1st person singular | antsetto, antsetton | antsatta |
| 2nd person singular | antsetis | antsattos |
| 3rd person singular | antsetit | antsatta |
| 1st person plural | antsettun | antsatton |
| 2nd person plural | antsetit | antsattot |
| 3rd person plural | antsettunt | antsatton |
| subjunctive | present | past |
| 1st person singular | antsette | antsatti |
| 2nd person singular | antsettis | antsattis |
| 3rd person singular | antsette | antsatti |
| 1st person plural | antsettin | antsattin |
| 2nd person plural | antsettit | antsattit |
| 3rd person plural | antsettin | antsattin |
| imperative | present | |
| singular | antseti | |
| plural | antsetit | |
| participle | present | past |
| antsettendi | antsat | |
Descendants
- Middle Dutch: ontsetten
- Dutch: ontzetten
References
- “antsetten”, in Oudnederlands Woordenboek, 2012