ansmachtaigh
Irish
Etymology
From ansmacht (“tyranny”) + -igh.
Verb
ansmachtaigh (present analytic ansmachtaíonn, future analytic ansmachtóidh, verbal noun ansmachtú, past participle ansmachtaithe)
- (transitive) to bully
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | ansmachtaím | ansmachtaíonn tú; ansmachtaír† |
ansmachtaíonn sé, sí | ansmachtaímid; ansmachtaíonn muid |
ansmachtaíonn sibh | ansmachtaíonn siad; ansmachtaíd† |
a ansmachtaíonn; a ansmachtaíos | ansmachtaítear |
| past | d'ansmachtaigh mé; d'ansmachtaíos / ansmachtaigh mé‡; ansmachtaíos‡ |
d'ansmachtaigh tú; d'ansmachtaís / ansmachtaigh tú‡; ansmachtaís‡ |
d'ansmachtaigh sé, sí / ansmachtaigh sé, sí‡ |
d'ansmachtaíomar; d'ansmachtaigh muid / ansmachtaíomar‡; ansmachtaigh muid‡ |
d'ansmachtaigh sibh; d'ansmachtaíobhair / ansmachtaigh sibh‡; ansmachtaíobhair‡ |
d'ansmachtaigh siad; d'ansmachtaíodar / ansmachtaigh siad‡; ansmachtaíodar‡ |
a d'ansmachtaigh | ansmachtaíodh; hansmachtaíodh† |
| past habitual | d'ansmachtaínn / ansmachtaínn‡ |
d'ansmachtaíteá / ansmachtaíteᇠ|
d'ansmachtaíodh sé, sí / ansmachtaíodh sé, sí‡ |
d'ansmachtaímis; d'ansmachtaíodh muid / ansmachtaímis‡; ansmachtaíodh muid‡ |
d'ansmachtaíodh sibh / ansmachtaíodh sibh‡ |
d'ansmachtaídís; d'ansmachtaíodh / ansmachtaídís‡; ansmachtaíodh siad‡ |
a d'ansmachtaíodh | d'ansmachtaítí / ansmachtaítí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | ansmachtóidh mé; ansmachtód; ansmachtóchaidh mé† |
ansmachtóidh tú; ansmachtóir†; ansmachtóchaidh tú† |
ansmachtóidh sé, sí; ansmachtóchaidh sé, sí† |
ansmachtóimid; ansmachtóidh muid; ansmachtóchaimid†; ansmachtóchaidh muid† |
ansmachtóidh sibh; ansmachtóchaidh sibh† |
ansmachtóidh siad; ansmachtóid†; ansmachtóchaidh siad† |
a ansmachtóidh; a ansmachtós; a ansmachtóchaidh†; a ansmachtóchas† | ansmachtófar; ansmachtóchar† |
| conditional | d'ansmachtóinn; d'ansmachtóchainn† / ansmachtóinn‡; ansmachtóchainn†‡ |
d'ansmachtófá; d'ansmachtóchthᆠ/ ansmachtófá‡; ansmachtóchthᆇ |
d'ansmachtódh sé, sí; d'ansmachtóchadh sé, sí† / ansmachtódh sé, sí‡; ansmachtóchadh sé, s톇 |
d'ansmachtóimis; d'ansmachtódh muid; d'ansmachtóchaimis†; d'ansmachtóchadh muid† / ansmachtóimis‡; ansmachtódh muid‡; ansmachtóchaimis†‡; ansmachtóchadh muid†‡ |
d'ansmachtódh sibh; d'ansmachtóchadh sibh† / ansmachtódh sibh‡; ansmachtóchadh sibh†‡ |
d'ansmachtóidís; d'ansmachtódh siad; d'ansmachtóchaidís†; d'ansmachtóchadh siad† / ansmachtóidís‡; ansmachtódh siad‡; ansmachtóchaidís†‡; ansmachtóchadh siad†‡ |
a d'ansmachtódh; a d'ansmachtóchadh† | d'ansmachtófaí; d'ansmachtóchthaí† / ansmachtófaí‡; ansmachtóchtha톇 |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go n-ansmachtaí mé; go n-ansmachtaíod† |
go n-ansmachtaí tú; go n-ansmachtaír† |
go n-ansmachtaí sé, sí | go n-ansmachtaímid; go n-ansmachtaí muid |
go n-ansmachtaí sibh | go n-ansmachtaí siad; go n-ansmachtaíd† |
— | go n-ansmachtaítear |
| past | dá n-ansmachtaínn | dá n-ansmachtaíteá | dá n-ansmachtaíodh sé, sí | dá n-ansmachtaímis; dá n-ansmachtaíodh muid |
dá n-ansmachtaíodh sibh | dá n-ansmachtaídís; dá n-ansmachtaíodh siad |
— | dá n-ansmachtaítí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | ansmachtaím | ansmachtaigh | ansmachtaíodh sé, sí | ansmachtaímis | ansmachtaígí; ansmachtaídh† |
ansmachtaídís | — | ansmachtaítear |
| past participle | ansmachtaithe | |||||||
| verbal noun | ansmachtú | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Related terms
- ansmachtaí m (“tyrant; bully”)
- ansmachtúil (“tyrannical; bullying”, adjective)
Mutation
| radical | eclipsis | with h-prothesis | with t-prothesis |
|---|---|---|---|
| ansmachtaigh | n-ansmachtaigh | hansmachtaigh | not applicable |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.
References
- Ó Dónaill, Niall (1977), “ansmachtaigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN