animatus

Latin

Etymology 1

Perfect passive participle of animō.

Participle

animātus (feminine animāta, neuter animātum); first/second-declension participle

  1. filled with breath or air
  2. animated, quickened
  3. refreshed, revived
  4. made alive, alive
  5. endowed with spirit or courage
  6. roused, incited
  7. (of colours) enlivened
  8. (of torches) kindled, lit

Adjective

animātus (feminine animāta, neuter animātum); first/second-declension adjective

  1. disposed, inclined, minded
    • c. 190 BCE – 185 BCE, Plautus, Amphitryon 2.2.132–133:
      Neque edepol dedi neque dixi; verum ita animatus fui
      itaque nunc sum, ut ea te patera donem.
      (please add an English translation of this quotation)
    • 62 BCE – 43 BCE, Cicero, Epistulae ad Familiares 15.1:
      His rebus allatis, etsi intelligebam socios infirme animatos esse et novarum rerum exspectatione suspensos []
      (please add an English translation of this quotation)
    • 121 CE, Suetonius, The Twelve Caesars Vita Vitellii 7:
      Advenientem male animatus erga principem exercitus pronusque ad res novas libens ac supinis manibus excepit, velut dono deum oblatum, ter consulis filium, aetate integra, facili ac prodigo animo.
      (please add an English translation of this quotation)
  2. (pre-classical, poetic in post-classical authors) endowed with courage, courageous, stouthearted
    • c. 190 BCE, Plautus, Bacchides 4.9.11–18:
      Nam ego has tabellas obsignatas consignatas quas fero
      non sunt tabellae, sed equos quem misere Achivi ligneum.
      []
      Tum quae hic sunt scriptae litterae, hoc in equo insunt milites
      armati atque animati probe.
      (please add an English translation of this quotation)
Declension

First/second-declension adjective.

singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative animātus animāta animātum animātī animātae animāta
genitive animātī animātae animātī animātōrum animātārum animātōrum
dative animātō animātae animātō animātīs
accusative animātum animātam animātum animātōs animātās animāta
ablative animātō animātā animātō animātīs
vocative animāte animāta animātum animātī animātae animāta

Etymology 2

From animō +‎ -tus (forming action nouns).

Noun

animātus m (genitive animātūs); fourth declension

  1. a breathing
    Synonym: spīritus
    • 77 CE – 79 CE, Pliny the Elder, Naturalis Historia 11.2.7:
      Volare quidem aliqua et animatu carere in ipso spiritu viventia, habere sensum victus, generationis, operis atque etiam de futuro curam, et quamvis non sint membra quae velut carina sensus invehant, esse tamen iis auditum, olfactum, gustatum, eximia praeterea naturae dona, sollertiam, animum, artem, quis facile crediderit?
      (please add an English translation of this quotation)
Declension

Fourth-declension noun.

singular plural
nominative animātus animātūs
genitive animātūs animātuum
dative animātuī animātibus
accusative animātum animātūs
ablative animātū animātibus
vocative animātus animātūs

References

  • ănĭmātus¹”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
  • ănĭmātus²”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
  • animātus¹”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
  • ănĭmātus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
  • Carl Meißner; Henry William Auden (1894), Latin Phrase-Book[1], London: Macmillan and Co.
    • animate and inanimate nature: animata (animalia) inanimaque (not inanimata)