ancillatus

Latin

Etymology

Perfect active participle of ancillor.

Participle

ancillātus (feminine ancillāta, neuter ancillātum); first/second-declension participle

  1. having served as a handmaid, having been subservient to, attended upon, waited on, served

Declension

First/second-declension adjective.

singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative ancillātus ancillāta ancillātum ancillātī ancillātae ancillāta
genitive ancillātī ancillātae ancillātī ancillātōrum ancillātārum ancillātōrum
dative ancillātō ancillātae ancillātō ancillātīs
accusative ancillātum ancillātam ancillātum ancillātōs ancillātās ancillāta
ablative ancillātō ancillātā ancillātō ancillātīs
vocative ancillāte ancillāta ancillātum ancillātī ancillātae ancillāta

References