anagramă
Romanian
Etymology
Borrowed from French anagramme.
Noun
anagramă f (plural anagrame)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | ||
| nominative-accusative | anagramă | anagrama | anagrame | anagramele | |
| genitive-dative | anagrame | anagramei | anagrame | anagramelor | |
| vocative | anagramă, anagramo | anagramelor | |||