anagan
Old Dutch
Etymology
Verb
anagān
Inflection
Conjugation of anagān (strong class 7 irregular, suppletive)
| infinitive | anagān | |
|---|---|---|
| indicative | present | past |
| 1st person singular | gā ana, gān ana | gienc ana |
| 2nd person singular | gēs ana | giengi ana |
| 3rd person singular | gēt ana | gienc ana |
| 1st person plural | gān ana | giengon ana |
| 2nd person plural | gāt ana | giengot ana |
| 3rd person plural | gānt ana | giengon ana |
| subjunctive | present | past |
| 1st person singular | gā ana | giengi ana |
| 2nd person singular | gās ana | giengi ana |
| 3rd person singular | gā ana | giengi ana |
| 1st person plural | gān ana | giengin ana |
| 2nd person plural | gāt ana | giengit ana |
| 3rd person plural | gān ana | giengin ana |
| imperative | present | |
| singular | gā ana | |
| plural | gāt ana | |
| participle | present | past |
| anagāndi | anagigān, anagigangan | |
Descendants
- Middle Dutch: āengâen
- Dutch: aangaan
Further reading
- “anagān”, in Oudnederlands Woordenboek, 2012