anabedon
Old Dutch
Etymology
Verb
anabedon
- to worship
Inflection
Conjugation of anabedon (weak class 2)
| infinitive | anabedon | |
|---|---|---|
| indicative | present | past |
| 1st person singular | anabedo, anabedon | anabedoda |
| 2nd person singular | anabedos | anabedodos |
| 3rd person singular | anabedot | anabedoda |
| 1st person plural | anabedon | anabedodon |
| 2nd person plural | anabedot | anabedodot |
| 3rd person plural | anabedont | anabedodon |
| subjunctive | present | past |
| 1st person singular | anabede | anabedodi |
| 2nd person singular | anabedis | anabedodis |
| 3rd person singular | anabede | anabedodi |
| 1st person plural | anabedin | anabedodin |
| 2nd person plural | anabedit | anabedodit |
| 3rd person plural | anabedin | anabedodin |
| imperative | present | |
| singular | anabedo | |
| plural | anabedot | |
| participle | present | past |
| anabedondi | anabedot | |
Descendants
- Middle Dutch: āenbēden
- Dutch: aanbeden (obsolete)
References
- “anabedon”, in Oudnederlands Woordenboek, 2012