amputans
Latin
Etymology
Present participle of amputō.
Participle
amputāns (genitive amputantis); third-declension one-termination participle
- cutting off
- pruning: in horticulture, trimming or cutting back part of a plant to control its growth pattern, remove dead or diseased tissue, etc.
- 106 BCE – 43 BCE, Cicero, Cato Maior de Senectute 15.52:
- […] quam serpentem multiplicī lāpsū et errāticō ferrō amputāns coercet ars agricolārum, nē silvēscat sarmentīs et in omnīs partīs nimia fundātur.
- Yet, as [a vine] creeps with a manifold and wandering glide, the skill of farmers restrains it by pruning with the knife, lest it turn into a wild thicket of shoots and spread out excessively in every direction.
- […] quam serpentem multiplicī lāpsū et errāticō ferrō amputāns coercet ars agricolārum, nē silvēscat sarmentīs et in omnīs partīs nimia fundātur.
Declension
Third-declension participle.
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| masc./fem. | neuter | masc./fem. | neuter | ||
| nominative | amputāns | amputantēs | amputantia | ||
| genitive | amputantis | amputantium | |||
| dative | amputantī | amputantibus | |||
| accusative | amputantem | amputāns | amputantēs amputantīs |
amputantia | |
| ablative | amputante amputantī1 |
amputantibus | |||
| vocative | amputāns | amputantēs | amputantia | ||
1When used purely as an adjective.