amoniu
Romanian
Etymology
Borrowed from French ammonium.
Noun
amoniu n (uncountable)
Declension
| singular only | indefinite | definite |
|---|---|---|
| nominative-accusative | amoniu | amoniul |
| genitive-dative | amoniu | amoniului |
| vocative | amoniule | |
Borrowed from French ammonium.
amoniu n (uncountable)
| singular only | indefinite | definite |
|---|---|---|
| nominative-accusative | amoniu | amoniul |
| genitive-dative | amoniu | amoniului |
| vocative | amoniule | |