amintu
Aromanian
Pronunciation
- IPA(key): [aˈmin.tu]
Etymology 1
Probably from Late Latin augmentō, from Latin augmentum.
Alternative forms
- amindu
Verb
amintu (participle amintatã)
Conjugation
| long infinitive | amintari, amintare | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| gerund | amintanda | ||||||
| past participle | amintatã | ||||||
| singular | plural | ||||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| indicative | present | amintu | amintsã, amints | amintã | amintãm, amintãmu | amintats, amintatsã, amintatsi | amintã |
| imperfect | amintam | amintai | aminta | amintam | amintats, amintatsi | aminta | |
| simple perfect | amintai | amintash, amintashi | amintã | amintãm | amintat | amintarã | |
| conditional | present | s-amintarim | s-amintari, s-amintarishi | s-amintari, s-amintare | s-amintarim | s-amintarit | s-amintari, s-amintare |
| imperative | present | — | amintã | — | — | amintats, amintatsã, amintatsi | — |
The present subjunctive is the same as the indicative but preceded by s-.
Synonyms
- (earn, gain): anchirdãsescu
Related terms
- amintari / amintare
- amintat
- amintatic
Etymology 2
Verb
amintu (participle amintatã)
- (reflexive, mi-amintu) to be born
Synonyms
- (mi-) nascu
Related terms
- amintari / amintare
- amintat
See also
- nfãshedzu, nfash