amabilitate
Latin
Noun
amābilitāte
- ablative singular of amābilitās
Romanian
Alternative forms
- амабилитате (amabilitate) — post-1930s Cyrillic spelling
Etymology
Borrowed from French amabilité, from Latin amabilitas. Equivalent to amabil + -itate.
Pronunciation
- IPA(key): /a.ma.bi.liˈta.te/
- Rhymes: -ate
- Hyphenation: a‧ma‧bi‧li‧ta‧te
Noun
amabilitate f (plural amabilități)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | ||
| nominative-accusative | amabilitate | amabilitatea | amabilități | amabilitățile | |
| genitive-dative | amabilități | amabilității | amabilități | amabilităților | |
| vocative | amabilitate, amabilitateo | amabilităților | |||
Further reading
- “amabilitate”, in DEX online—Dicționare ale limbii române (Dictionaries of the Romanian language) (in Romanian), 2004–2026