alumtu
Aromanian
Etymology
From a- + Latin lucto(r). Compare Daco-Romanian lupta.
Pronunciation
- IPA(key): [aˈlum.tu]
Verb
alumtu (third-person singular alumtã, participle alumtatã)
- to fight
Conjugation
| long infinitive | alumtari, alumtare | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| gerund | alumtanda | ||||||
| past participle | alumtatã | ||||||
| singular | plural | ||||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| indicative | present | alumtu | alumtsã, alumts | alumtã | alumtãm, alumtãmu | alumtats, alumtatsã, alumtatsi | alumtã |
| imperfect | alumtam | alumtai | alumta | alumtam | alumtats, alumtatsi | alumta | |
| simple perfect | alumtai | alumtash, alumtashi | alumtã | alumtãm | alumtat | alumtarã | |
| conditional | present | s-alumtarim | s-alumtari, s-alumtarishi | s-alumtari, s-alumtare | s-alumtarim | s-alumtarit | s-alumtari, s-alumtare |
| imperative | present | — | alumtã | — | — | alumtats, alumtatsã, alumtatsi | — |
The present subjunctive is the same as the indicative but preceded by s-.
Related terms
See also
- mi-bat