almara
Czech
Alternative forms
Etymology
Borrowed from Latin armarium. First attested in the 14th century.[1]
Pronunciation
- IPA(key): [ˈalmara]
- Hyphenation: al‧ma‧ra
Noun
almara f
Declension
Declension of almara (hard feminine)
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | almara | almary |
| genitive | almary | almar |
| dative | almaře | almarám |
| accusative | almaru | almary |
| vocative | almaro | almary |
| locative | almaře | almarách |
| instrumental | almarou | almarami |
References
- ^ Rejzek, Jiří (2015), “almara”, in Český etymologický slovník [Czech Etymological Dictionary] (in Czech), 3rd (revised and expanded) edition, Praha: LEDA, →ISBN, page 53
Further reading
- “almara”, in Příruční slovník jazyka českého (in Czech), 1935–1957
- “almara”, in Slovník spisovného jazyka českého (in Czech), 1960–1971, 1989