alda
Basque
Pronunciation
- IPA(key): /alda/ [al̪.d̪a]
- Rhymes: -alda, -a
- Hyphenation: al‧da
Noun
alda inan
Declension
| indefinite | singular | plural | proximal plural | |
|---|---|---|---|---|
| absolutive | alda | alda | aldak | aldok |
| ergative | aldak | aldak | aldek | aldok |
| dative | aldari | aldari | aldei | aldoi |
| genitive | aldaren | aldaren | alden | aldon |
| comitative | aldarekin | aldarekin | aldekin | aldokin |
| causative | aldarengatik | aldarengatik | aldengatik | aldongatik |
| benefactive | aldarentzat | aldarentzat | aldentzat | aldontzat |
| instrumental | aldaz | aldaz | aldez | aldotaz |
| innesive | aldatan | aldan | aldetan | aldotan |
| locative | aldatako | aldako | aldetako | aldotako |
| allative | aldatara | aldara | aldetara | aldotara |
| terminative | aldataraino | aldaraino | aldetaraino | aldotaraino |
| directive | aldatarantz | aldarantz | aldetarantz | aldotarantz |
| destinative | aldatarako | aldarako | aldetarako | aldotarako |
| ablative | aldatatik | aldatik | aldetatik | aldotatik |
| partitive | aldarik | — | — | — |
| prolative | aldatzat | — | — | — |
Verb
alda
- Short form of aldatu (“to change”).
Further reading
- “alda”, in Euskaltzaindiaren Hiztegia [Dictionary of the Basque Academy] (in Basque), Euskaltzaindia [Royal Academy of the Basque Language]
- “alda”, in Orotariko Euskal Hiztegia [General Basque Dictionary], Euskaltzaindia, 1987–2005
Faroese
Etymology
From Old Norse alda, from Proto-Germanic *aldǭ, from Proto-Indo-European *Holdʰ-.
Pronunciation
- IPA(key): /ˈalta/
- Rhymes: -alta
- Homophones: Alda
Noun
alda f (genitive singular aldu, plural aldur)
Declension
| f1 | singular | plural | ||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative | alda | aldan | aldur | aldurnar |
| accusative | aldu | alduna | aldur | aldurnar |
| dative | aldu | alduni | aldum | aldunum |
| genitive | aldu | aldunnar | alda | aldanna |
Icelandic
Pronunciation
- IPA(key): /ˈalta/
- Rhymes: -alta
- Homophone: Alda
Etymology 1
From Old Norse alda, from Proto-Germanic *aldǭ, from Proto-Indo-European *Holdʰ-.
Noun
alda f (genitive singular öldu, nominative plural öldur)
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative | alda | aldan | öldur | öldurnar |
| accusative | öldu | ölduna | öldur | öldurnar |
| dative | öldu | öldunni | öldum | öldunum |
| genitive | öldu | öldunnar | alda, aldna | aldanna, aldnanna |
Etymology 2
Noun
alda
- indefinite genitive plural of öld
Old Norse
Noun
alda
- indefinite genitive plural of ǫld