akım

By surface analysis, ak- +‎ ım. Coined by Turkish Language Association in 1934 to replace the Arabic borrowing cereyan during the language reform. Cognate with Crimean Tatar aqım, Turkmen akym, Uzbek oqim, Uyghur ئېقىم (ëqim).

• IPA^(key): /aˈkɯm/
• Rhymes: -kɯm
• Hyphenation: a‧kım

akım (definite accusative akımı, plural akımlar)

1. streamflow
2. (electricity) current
3. A trend (in various fields or social categories, i. e., arts, politics etc.)
   • 1991, Michel Remy, Desmond Morris, The Surrealist World of Desmond Morris‎^[1], J. Cape, →ISBN, →LCCN, →OCLC, page 16:

     Saying whether a painter or poet belongs to the surrealist movement or not is a risky affair , especially if the artist in question prefers to pursue the " vertiginous descent into the hidden places " of the subconscious ...

     Bir ressamın veya şairin sürrealizm akımına ait olup olmadığını söylemek riskli bir iştir, özellikle söz konusu sanatçı bilinçaltının "derinliklerinin gizemi peşinde koşmayı tercih ediyorsa .

See the etymology of the corresponding lemma form.

• IPA^(key): /ˈa.kɯm/
• Rhymes: -akɯm
• Hyphenation: a‧kım

akım

1. first-person singular possessive of ak

• When this word is pronounced, the stress is on the last syllable: akım. (The pronunciation with stress on the penultimate syllable, akım, means "I am [a(n)/the] clean or white.")

• “akım”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu
• Çağbayır, Yaşar (2007), “akım”, in Ötüken Türkçe Sözlük (in Turkish), volume 1, Istanbul: Ötüken Neşriyat, page 170
• Nişanyan, Sevan (2002–), “akım”, in Nişanyan Sözlük