aithin

See also: Aithin

Irish

Pronunciation

Etymology 1

From Middle Irish aithnid, aithnigid, aithintigid (“to know, recognise”),[3] from aithne, from Old Irish ad·gnin.

Verb

aithin (present analytic aithníonn, future analytic aithneoidh, verbal noun aithint, past participle aitheanta)

  1. (transitive) know, recognize, identify
    Aithníonn ciaróg ciaróg eile. (proverb)
    It takes one to know one.
    (literally, “A beetle recognizes another beetle.”)
  2. (transitive) acknowledge
  3. (transitive) distinguish
  4. (transitive) perceive
Conjugation
Conjugation of aithin (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present aithním aithníonn tú;
aithnír† 		aithníonn sé, sí aithnímid;
aithníonn muid 		aithníonn sibh aithníonn siad;
aithníd† 		a aithníonn; a aithníos aithnítear
past d'aithin mé; d'aithníos /
aithin mé‡; aithníos‡ 		d'aithin tú; d'aithnís /
aithin tú‡; aithnís‡ 		d'aithin sé, sí /
aithin sé, sí‡ 		d'aithníomar; d'aithin muid /
aithníomar‡; aithin muid‡ 		d'aithin sibh; d'aithníobhair /
aithin sibh‡; aithníobhair‡ 		d'aithin siad; d'aithníodar /
aithin siad‡; aithníodar‡ 		a d'aithin aithníodh;
haithníodh†
past habitual d'aithnínn /
aithnínn‡ 		d'aithníteá /
aithníteᇠ		d'aithníodh sé, sí /
aithníodh sé, sí‡ 		d'aithnímis; d'aithníodh muid /
aithnímis‡; aithníodh muid‡ 		d'aithníodh sibh /
aithníodh sibh‡ 		d'aithnídís; d'aithníodh /
aithnídís‡; aithníodh siad‡ 		a d'aithníodh d'aithnítí /
aithnítí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future aithneoidh mé;
aithneod;
aithneochaidh mé† 		aithneoidh tú;
aithneoir†;
aithneochaidh tú† 		aithneoidh sé, sí;
aithneochaidh sé, sí† 		aithneoimid;
aithneoidh muid;
aithneochaimid†;
aithneochaidh muid† 		aithneoidh sibh;
aithneochaidh sibh† 		aithneoidh siad;
aithneoid†;
aithneochaidh siad† 		a aithneoidh; a aithneos; a aithneochaidh†; a aithneochas† aithneofar; aithneochar†
conditional d'aithneoinn; d'aithneochainn† /
aithneoinn‡; aithneochainn†‡ 		d'aithneofá; d'aithneochthᆠ/
aithneofá‡; aithneochthᆇ 		d'aithneodh sé, sí; d'aithneochadh sé, s토/
aithneodh sé, sí‡; aithneochadh sé, s톇 		d'aithneoimis; d'aithneodh muid; d'aithneochaimis†; d'aithneochadh muid† /
aithneoimis‡; aithneodh muid‡; aithneochaimis†‡; aithneochadh muid†‡ 		d'aithneodh sibh; d'aithneochadh sibh† /
aithneodh sibh‡; aithneochadh sibh†‡ 		d'aithneoidís; d'aithneodh siad; d'aithneochaidís†; d'aithneochadh siad† /
aithneoidís‡; aithneodh siad‡; aithneochaidís†‡; aithneochadh siad†‡ 		a d'aithneodh; a d'aithneochadh† d'aithneofaí; d'aithneochtha토/
aithneofaí‡; aithneochtha톇
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go n-aithní mé;
go n-aithníod† 		go n-aithní tú;
go n-aithnír† 		go n-aithní sé, sí go n-aithnímid;
go n-aithní muid 		go n-aithní sibh go n-aithní siad;
go n-aithníd† 		— go n-aithnítear
past dá n-aithnínn dá n-aithníteá dá n-aithníodh sé, sí dá n-aithnímis;
dá n-aithníodh muid 		dá n-aithníodh sibh dá n-aithnídís;
dá n-aithníodh siad 		— dá n-aithnítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— aithním aithin aithníodh sé, sí aithnímis aithnígí;
aithnídh† 		aithnídís — aithnítear
past participle aitheanta
verbal noun aithint

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Alternative forms
Derived terms
  • so-aitheanta (“recognizable; easy to distinguish, to discern”)

Etymology 2

From Old Irish aithnid, aithnigid (“deliver to, commend, command”), from aithne.

Verb

aithin (present analytic aithníonn, future analytic aithneoidh, verbal noun aithint, past participle aitheanta)

  1. (transitive) bid, command
  2. (transitive, literary) commit, commend (do (“to”))
Conjugation
Conjugation of aithin (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present aithním aithníonn tú;
aithnír† 		aithníonn sé, sí aithnímid;
aithníonn muid 		aithníonn sibh aithníonn siad;
aithníd† 		a aithníonn; a aithníos aithnítear
past d'aithin mé; d'aithníos /
aithin mé‡; aithníos‡ 		d'aithin tú; d'aithnís /
aithin tú‡; aithnís‡ 		d'aithin sé, sí /
aithin sé, sí‡ 		d'aithníomar; d'aithin muid /
aithníomar‡; aithin muid‡ 		d'aithin sibh; d'aithníobhair /
aithin sibh‡; aithníobhair‡ 		d'aithin siad; d'aithníodar /
aithin siad‡; aithníodar‡ 		a d'aithin aithníodh;
haithníodh†
past habitual d'aithnínn /
aithnínn‡ 		d'aithníteá /
aithníteᇠ		d'aithníodh sé, sí /
aithníodh sé, sí‡ 		d'aithnímis; d'aithníodh muid /
aithnímis‡; aithníodh muid‡ 		d'aithníodh sibh /
aithníodh sibh‡ 		d'aithnídís; d'aithníodh /
aithnídís‡; aithníodh siad‡ 		a d'aithníodh d'aithnítí /
aithnítí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future aithneoidh mé;
aithneod;
aithneochaidh mé† 		aithneoidh tú;
aithneoir†;
aithneochaidh tú† 		aithneoidh sé, sí;
aithneochaidh sé, sí† 		aithneoimid;
aithneoidh muid;
aithneochaimid†;
aithneochaidh muid† 		aithneoidh sibh;
aithneochaidh sibh† 		aithneoidh siad;
aithneoid†;
aithneochaidh siad† 		a aithneoidh; a aithneos; a aithneochaidh†; a aithneochas† aithneofar; aithneochar†
conditional d'aithneoinn; d'aithneochainn† /
aithneoinn‡; aithneochainn†‡ 		d'aithneofá; d'aithneochthᆠ/
aithneofá‡; aithneochthᆇ 		d'aithneodh sé, sí; d'aithneochadh sé, s토/
aithneodh sé, sí‡; aithneochadh sé, s톇 		d'aithneoimis; d'aithneodh muid; d'aithneochaimis†; d'aithneochadh muid† /
aithneoimis‡; aithneodh muid‡; aithneochaimis†‡; aithneochadh muid†‡ 		d'aithneodh sibh; d'aithneochadh sibh† /
aithneodh sibh‡; aithneochadh sibh†‡ 		d'aithneoidís; d'aithneodh siad; d'aithneochaidís†; d'aithneochadh siad† /
aithneoidís‡; aithneodh siad‡; aithneochaidís†‡; aithneochadh siad†‡ 		a d'aithneodh; a d'aithneochadh† d'aithneofaí; d'aithneochtha토/
aithneofaí‡; aithneochtha톇
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go n-aithní mé;
go n-aithníod† 		go n-aithní tú;
go n-aithnír† 		go n-aithní sé, sí go n-aithnímid;
go n-aithní muid 		go n-aithní sibh go n-aithní siad;
go n-aithníd† 		— go n-aithnítear
past dá n-aithnínn dá n-aithníteá dá n-aithníodh sé, sí dá n-aithnímis;
dá n-aithníodh muid 		dá n-aithníodh sibh dá n-aithnídís;
dá n-aithníodh siad 		— dá n-aithnítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— aithním aithin aithníodh sé, sí aithnímis aithnígí;
aithnídh† 		aithnídís — aithnítear
past participle aitheanta
verbal noun aithint

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Mutation

Mutated forms of aithin
radical eclipsis with h-prothesis with t-prothesis
aithin n-aithin haithin not applicable

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

References

  1. ^ Finck, F. N. (1899), Die araner mundart [The Aran Dialect] (in German), Zweiter Band: Wörterbuch [Second volume: Dictionary], Marburg: Elwert’sche Verlagsbuchhandlung, page 24
  2. ^ Finck, F. N. (1899), Die araner mundart [The Aran Dialect] (in German), Zweiter Band: Wörterbuch [Second volume: Dictionary], Marburg: Elwert’sche Verlagsbuchhandlung, page 257
  3. ^ Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “2 aithnid (‘knows, recognises’)”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language

Further reading

  • Ó Dónaill, Niall (1977), “aithin”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN
  • Dinneen, Patrick S. (1904), “aiṫniġim ‘know, recognise’; aiṫnim ‘command’”, in Foclóir Gaeḋilge agus Béarla, 1st edition, Dublin: Irish Texts Society, page 22
  • de Bhaldraithe, Tomás (1959), “aithin”, in English-Irish Dictionary, An Gúm
  • “aithin”, in New English-Irish Dictionary, Foras na Gaeilge, 2013–2026
This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.