aisghair

Irish

Etymology

From ais- (“re-, back”) +‎ gair (“call”, verb).

Verb

aisghair (present analytic aisghaireann, future analytic aisghairfidh, verbal noun aisghairm, past participle aisghairthe)

(transitive) abrogate; repeal

Conjugation

Conjugation of *aisghair* (first conjugation – A)
indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
indicative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	aisghairim	aisghaireann tú; aisghairir^†	aisghaireann sé, sí	aisghairimid; aisghaireann muid	aisghaireann sibh	aisghaireann siad; aisghairid^†	a aisghaireann; a aisghaireas	aisghairtear
past	d'aisghair mé; d'aisghaireas / aisghair mé^‡; aisghaireas^‡	d'aisghair tú; d'aisghairis / aisghair tú^‡; aisghairis^‡	d'aisghair sé, sí / aisghair sé, sí^‡	d'aisghaireamar; d'aisghair muid / aisghaireamar^‡; aisghair muid^‡	d'aisghair sibh; d'aisghaireabhair / aisghair sibh^‡; aisghaireabhair^‡	d'aisghair siad; d'aisghaireadar / aisghair siad^‡; aisghaireadar^‡	a d'aisghair	aisghaireadh; haisghaireadh^†
past habitual	d'aisghairinn / aisghairinn^‡	d'aisghairteá / aisghairteá^‡	d'aisghaireadh sé, sí / aisghaireadh sé, sí^‡	d'aisghairimis; d'aisghaireadh muid / aisghairimis^‡; aisghaireadh muid^‡	d'aisghaireadh sibh / aisghaireadh sibh^‡	d'aisghairidís; d'aisghaireadh siad / aisghairidís^‡; aisghaireadh siad^‡	a d'aisghaireadh	d'aisghairtí / aisghairtí^‡

	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
future	aisghairfidh mé; aisghairfead	aisghairfidh tú; aisghairfir^†	aisghairfidh sé, sí	aisghairfimid; aisghairfidh muid	aisghairfidh sibh	aisghairfidh siad; aisghairfid^†	a aisghairfidh; a aisghairfeas	aisghairfear
conditional	d'aisghairfinn / aisghairfinn^‡	d'aisghairfeá / aisghairfeá^‡	d'aisghairfeadh sé, sí / aisghairfeadh sé, sí^‡	d'aisghairfimis; d'aisghairfeadh muid / aisghairfimis^‡; aisghairfeadh muid^‡	d'aisghairfeadh sibh / aisghairfeadh sibh^‡	d'aisghairfidís; d'aisghairfeadh siad / aisghairfidís^‡; aisghairfeadh siad^‡	a d'aisghairfeadh	d'aisghairfí / aisghairfí^‡

subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
subjunctive	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	go n-aisghaire mé; go n-aisghairead^†	go n-aisghaire tú; go n-aisghairir^†	go n-aisghaire sé, sí	go n-aisghairimid; go n-aisghaire muid	go n-aisghaire sibh	go n-aisghaire siad; go n-aisghairid^†	—	go n-aisghairtear
past	dá n-aisghairinn	dá n-aisghairteá	dá n-aisghaireadh sé, sí	dá n-aisghairimis; dá n-aisghaireadh muid	dá n-aisghaireadh sibh	dá n-aisghairidís; dá n-aisghaireadh siad	—	dá n-aisghairtí

imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
imperative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
—	aisghairim	aisghair	aisghaireadh sé, sí	aisghairimis	aisghairigí; aisghairidh^†	aisghairidís	—	aisghairtear

past participle	aisghairthe

verbal noun	aisghairm

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Mutation

Mutated forms of *aisghair*
radical	eclipsis	with h-prothesis	with t-prothesis
aisghair	n-aisghair	haisghair	not applicable

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

References

Ó Dónaill, Niall (1977), “aisghair”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN