aiséirigh
Irish
Etymology
From Old Irish as·éirig. By surface analysis, ais- (“re-, back”) + éirigh (“rise”).
Verb
aiséirigh (present analytic aiséiríonn, future analytic aiséireoidh, verbal noun aiséirí, past participle aiséirithe)
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | aiséirím | aiséiríonn tú; aiséirír† |
aiséiríonn sé, sí | aiséirímid; aiséiríonn muid |
aiséiríonn sibh | aiséiríonn siad; aiséiríd† |
a aiséiríonn; a aiséiríos | aiséirítear |
| past | d'aiséirigh mé; d'aiséiríos / aiséirigh mé‡; aiséiríos‡ |
d'aiséirigh tú; d'aiséirís / aiséirigh tú‡; aiséirís‡ |
d'aiséirigh sé, sí / aiséirigh sé, sí‡ |
d'aiséiríomar; d'aiséirigh muid / aiséiríomar‡; aiséirigh muid‡ |
d'aiséirigh sibh; d'aiséiríobhair / aiséirigh sibh‡; aiséiríobhair‡ |
d'aiséirigh siad; d'aiséiríodar / aiséirigh siad‡; aiséiríodar‡ |
a d'aiséirigh | aiséiríodh; haiséiríodh† |
| past habitual | d'aiséirínn / aiséirínn‡ |
d'aiséiríteá / aiséiríteᇠ|
d'aiséiríodh sé, sí / aiséiríodh sé, sí‡ |
d'aiséirímis; d'aiséiríodh muid / aiséirímis‡; aiséiríodh muid‡ |
d'aiséiríodh sibh / aiséiríodh sibh‡ |
d'aiséirídís; d'aiséiríodh / aiséirídís‡; aiséiríodh siad‡ |
a d'aiséiríodh | d'aiséirítí / aiséirítí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | aiséireoidh mé; aiséireod; aiséireochaidh mé† |
aiséireoidh tú; aiséireoir†; aiséireochaidh tú† |
aiséireoidh sé, sí; aiséireochaidh sé, sí† |
aiséireoimid; aiséireoidh muid; aiséireochaimid†; aiséireochaidh muid† |
aiséireoidh sibh; aiséireochaidh sibh† |
aiséireoidh siad; aiséireoid†; aiséireochaidh siad† |
a aiséireoidh; a aiséireos; a aiséireochaidh†; a aiséireochas† | aiséireofar; aiséireochar† |
| conditional | d'aiséireoinn; d'aiséireochainn† / aiséireoinn‡; aiséireochainn†‡ |
d'aiséireofá; d'aiséireochthᆠ/ aiséireofá‡; aiséireochthᆇ |
d'aiséireodh sé, sí; d'aiséireochadh sé, sí† / aiséireodh sé, sí‡; aiséireochadh sé, s톇 |
d'aiséireoimis; d'aiséireodh muid; d'aiséireochaimis†; d'aiséireochadh muid† / aiséireoimis‡; aiséireodh muid‡; aiséireochaimis†‡; aiséireochadh muid†‡ |
d'aiséireodh sibh; d'aiséireochadh sibh† / aiséireodh sibh‡; aiséireochadh sibh†‡ |
d'aiséireoidís; d'aiséireodh siad; d'aiséireochaidís†; d'aiséireochadh siad† / aiséireoidís‡; aiséireodh siad‡; aiséireochaidís†‡; aiséireochadh siad†‡ |
a d'aiséireodh; a d'aiséireochadh† | d'aiséireofaí; d'aiséireochthaí† / aiséireofaí‡; aiséireochtha톇 |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go n-aiséirí mé; go n-aiséiríod† |
go n-aiséirí tú; go n-aiséirír† |
go n-aiséirí sé, sí | go n-aiséirímid; go n-aiséirí muid |
go n-aiséirí sibh | go n-aiséirí siad; go n-aiséiríd† |
— | go n-aiséirítear |
| past | dá n-aiséirínn | dá n-aiséiríteá | dá n-aiséiríodh sé, sí | dá n-aiséirímis; dá n-aiséiríodh muid |
dá n-aiséiríodh sibh | dá n-aiséirídís; dá n-aiséiríodh siad |
— | dá n-aiséirítí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | aiséirím | aiséirigh | aiséiríodh sé, sí | aiséirímis | aiséirígí; aiséirídh† |
aiséirídís | — | aiséirítear |
| past participle | aiséirithe | |||||||
| verbal noun | aiséirí | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Mutation
| radical | eclipsis | with h-prothesis | with t-prothesis |
|---|---|---|---|
| aiséirigh | n-aiséirigh | haiséirigh | not applicable |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.
References
- Ó Dónaill, Niall (1977), “aiséirigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN