ainmnigh

Irish

Etymology 1

From Old Irish ainmmnigidir (“names”, verb), from ainmm (“name”). By surface analysis, ainm (“name”, noun) +‎ -igh.

Verb

ainmnigh (present analytic ainmníonn, future analytic ainmneoidh, verbal noun ainmniú, past participle ainmnithe)

(transitive) to nominate
(transitive) to identify
(transitive) to name
(transitive) to designate
(transitive) to animate
(transitive) to denominate

Conjugation

Conjugation of *ainmnigh* (second conjugation)
indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
indicative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	ainmním	ainmníonn tú; ainmnír^†	ainmníonn sé, sí	ainmnímid; ainmníonn muid	ainmníonn sibh	ainmníonn siad; ainmníd^†	a ainmníonn; a ainmníos	ainmnítear
past	d'ainmnigh mé; d'ainmníos / ainmnigh mé^‡; ainmníos^‡	d'ainmnigh tú; d'ainmnís / ainmnigh tú^‡; ainmnís^‡	d'ainmnigh sé, sí / ainmnigh sé, sí^‡	d'ainmníomar; d'ainmnigh muid / ainmníomar^‡; ainmnigh muid^‡	d'ainmnigh sibh; d'ainmníobhair / ainmnigh sibh^‡; ainmníobhair^‡	d'ainmnigh siad; d'ainmníodar / ainmnigh siad^‡; ainmníodar^‡	a d'ainmnigh	ainmníodh; hainmníodh^†
past habitual	d'ainmnínn / ainmnínn^‡	d'ainmníteá / ainmníteá^‡	d'ainmníodh sé, sí / ainmníodh sé, sí^‡	d'ainmnímis; d'ainmníodh muid / ainmnímis^‡; ainmníodh muid^‡	d'ainmníodh sibh / ainmníodh sibh^‡	d'ainmnídís; d'ainmníodh / ainmnídís^‡; ainmníodh siad^‡	a d'ainmníodh	d'ainmnítí / ainmnítí^‡

	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
future	ainmneoidh mé; ainmneod; ainmneochaidh mé^†	ainmneoidh tú; ainmneoir^†; ainmneochaidh tú^†	ainmneoidh sé, sí; ainmneochaidh sé, sí^†	ainmneoimid; ainmneoidh muid; ainmneochaimid^†; ainmneochaidh muid^†	ainmneoidh sibh; ainmneochaidh sibh^†	ainmneoidh siad; ainmneoid^†; ainmneochaidh siad^†	a ainmneoidh; a ainmneos; a ainmneochaidh^†; a ainmneochas^†	ainmneofar; ainmneochar^†
conditional	d'ainmneoinn; d'ainmneochainn^† / ainmneoinn^‡; ainmneochainn^†^‡	d'ainmneofá; d'ainmneochthá^† / ainmneofá^‡; ainmneochthá^†^‡	d'ainmneodh sé, sí; d'ainmneochadh sé, sí^† / ainmneodh sé, sí^‡; ainmneochadh sé, sí^†^‡	d'ainmneoimis; d'ainmneodh muid; d'ainmneochaimis^†; d'ainmneochadh muid^† / ainmneoimis^‡; ainmneodh muid^‡; ainmneochaimis^†^‡; ainmneochadh muid^†^‡	d'ainmneodh sibh; d'ainmneochadh sibh^† / ainmneodh sibh^‡; ainmneochadh sibh^†^‡	d'ainmneoidís; d'ainmneodh siad; d'ainmneochaidís^†; d'ainmneochadh siad^† / ainmneoidís^‡; ainmneodh siad^‡; ainmneochaidís^†^‡; ainmneochadh siad^†^‡	a d'ainmneodh; a d'ainmneochadh^†	d'ainmneofaí; d'ainmneochthaí^† / ainmneofaí^‡; ainmneochthaí^†^‡

subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
subjunctive	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	go n-ainmní mé; go n-ainmníod^†	go n-ainmní tú; go n-ainmnír^†	go n-ainmní sé, sí	go n-ainmnímid; go n-ainmní muid	go n-ainmní sibh	go n-ainmní siad; go n-ainmníd^†	—	go n-ainmnítear
past	dá n-ainmnínn	dá n-ainmníteá	dá n-ainmníodh sé, sí	dá n-ainmnímis; dá n-ainmníodh muid	dá n-ainmníodh sibh	dá n-ainmnídís; dá n-ainmníodh siad	—	dá n-ainmnítí

imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
imperative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
—	ainmním	ainmnigh	ainmníodh sé, sí	ainmnímis	ainmnígí; ainmnídh^†	ainmnídís	—	ainmnítear

past participle	ainmnithe

verbal noun	ainmniú

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Derived terms

ainmneach (“nominative case”)
ainmneach (“nominative”, adjective)
ainmneoir (“denominator; list of names”)
ainmní (“subject”)
ainmníoch (“subjective”, adjective)
ainmníochas (“nominalism”)
ainmníocht (“nomenclature”)
ainmnitheach (“nominee”)
ainmnitheoir (“nominator”)
ainmniú (“nomination, denomination”)
ainmniúchán (“nomination”)
ainmniúchas (“makeshift”)
ainmniúil (“nominal; noted, well-known”, adjective)
athainmnigh (“rename; re-nominate”, verb)
naomhainmnigh (“canonize”, verb)

Etymology 2

Noun

ainmnigh m

inflection of ainmneach:
1. genitive/vocative singular
2. nominative/dative plural

Adjective

ainmnigh

inflection of ainmneach:
1. genitive/vocative singular masculine
2. (archaic) dative singular feminine

Mutation

Mutated forms of *ainmnigh*
radical	eclipsis	with h-prothesis	with t-prothesis
ainmnigh	n-ainmnigh	hainmnigh	not applicable

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

References

Ó Dónaill, Niall (1977), “ainmnigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN