ainimhigh

Irish

Etymology 1

From ainimh (“blemish, disfigurement”) +‎ -igh (verbal suffix).

Verb

ainimhigh (present analytic ainimhíonn, future analytic ainimheoidh, verbal noun ainimhiú, past participle ainimhithe)

(transitive) to disfigure

Conjugation

Conjugation of *ainimhigh* (second conjugation)
indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
indicative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	ainimhím	ainimhíonn tú; ainimhír^†	ainimhíonn sé, sí	ainimhímid; ainimhíonn muid	ainimhíonn sibh	ainimhíonn siad; ainimhíd^†	a ainimhíonn; a ainimhíos	ainimhítear
past	d'ainimhigh mé; d'ainimhíos / ainimhigh mé^‡; ainimhíos^‡	d'ainimhigh tú; d'ainimhís / ainimhigh tú^‡; ainimhís^‡	d'ainimhigh sé, sí / ainimhigh sé, sí^‡	d'ainimhíomar; d'ainimhigh muid / ainimhíomar^‡; ainimhigh muid^‡	d'ainimhigh sibh; d'ainimhíobhair / ainimhigh sibh^‡; ainimhíobhair^‡	d'ainimhigh siad; d'ainimhíodar / ainimhigh siad^‡; ainimhíodar^‡	a d'ainimhigh	ainimhíodh; hainimhíodh^†
past habitual	d'ainimhínn / ainimhínn^‡	d'ainimhíteá / ainimhíteá^‡	d'ainimhíodh sé, sí / ainimhíodh sé, sí^‡	d'ainimhímis; d'ainimhíodh muid / ainimhímis^‡; ainimhíodh muid^‡	d'ainimhíodh sibh / ainimhíodh sibh^‡	d'ainimhídís; d'ainimhíodh / ainimhídís^‡; ainimhíodh siad^‡	a d'ainimhíodh	d'ainimhítí / ainimhítí^‡

	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
future	ainimheoidh mé; ainimheod; ainimheochaidh mé^†	ainimheoidh tú; ainimheoir^†; ainimheochaidh tú^†	ainimheoidh sé, sí; ainimheochaidh sé, sí^†	ainimheoimid; ainimheoidh muid; ainimheochaimid^†; ainimheochaidh muid^†	ainimheoidh sibh; ainimheochaidh sibh^†	ainimheoidh siad; ainimheoid^†; ainimheochaidh siad^†	a ainimheoidh; a ainimheos; a ainimheochaidh^†; a ainimheochas^†	ainimheofar; ainimheochar^†
conditional	d'ainimheoinn; d'ainimheochainn^† / ainimheoinn^‡; ainimheochainn^†^‡	d'ainimheofá; d'ainimheochthá^† / ainimheofá^‡; ainimheochthá^†^‡	d'ainimheodh sé, sí; d'ainimheochadh sé, sí^† / ainimheodh sé, sí^‡; ainimheochadh sé, sí^†^‡	d'ainimheoimis; d'ainimheodh muid; d'ainimheochaimis^†; d'ainimheochadh muid^† / ainimheoimis^‡; ainimheodh muid^‡; ainimheochaimis^†^‡; ainimheochadh muid^†^‡	d'ainimheodh sibh; d'ainimheochadh sibh^† / ainimheodh sibh^‡; ainimheochadh sibh^†^‡	d'ainimheoidís; d'ainimheodh siad; d'ainimheochaidís^†; d'ainimheochadh siad^† / ainimheoidís^‡; ainimheodh siad^‡; ainimheochaidís^†^‡; ainimheochadh siad^†^‡	a d'ainimheodh; a d'ainimheochadh^†	d'ainimheofaí; d'ainimheochthaí^† / ainimheofaí^‡; ainimheochthaí^†^‡

subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
subjunctive	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	go n-ainimhí mé; go n-ainimhíod^†	go n-ainimhí tú; go n-ainimhír^†	go n-ainimhí sé, sí	go n-ainimhímid; go n-ainimhí muid	go n-ainimhí sibh	go n-ainimhí siad; go n-ainimhíd^†	—	go n-ainimhítear
past	dá n-ainimhínn	dá n-ainimhíteá	dá n-ainimhíodh sé, sí	dá n-ainimhímis; dá n-ainimhíodh muid	dá n-ainimhíodh sibh	dá n-ainimhídís; dá n-ainimhíodh siad	—	dá n-ainimhítí

imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
imperative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
—	ainimhím	ainimhigh	ainimhíodh sé, sí	ainimhímis	ainimhígí; ainimhídh^†	ainimhídís	—	ainimhítear

past participle	ainimhithe

verbal noun	ainimhiú

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Etymology 2

Adjective

ainimhigh

inflection of ainimheach:
1. vocative/genitive singular masculine
2. (archaic) dative singular feminine

Mutation

Mutated forms of *ainimhigh*
radical	eclipsis	with h-prothesis	with t-prothesis
ainimhigh	n-ainimhigh	hainimhigh	not applicable

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

References

Ó Dónaill, Niall (1977), “ainimhigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN