agricolatus

Latin

Etymology

Perfect active participle of agricolor

Participle

agricolātus (feminine agricolāta, neuter agricolātum); first/second-declension participle

  1. having cultivated land, having tilled

Declension

First/second-declension adjective.

singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative agricolātus agricolāta agricolātum agricolātī agricolātae agricolāta
genitive agricolātī agricolātae agricolātī agricolātōrum agricolātārum agricolātōrum
dative agricolātō agricolātae agricolātō agricolātīs
accusative agricolātum agricolātam agricolātum agricolātōs agricolātās agricolāta
ablative agricolātō agricolātā agricolātō agricolātīs
vocative agricolāte agricolāta agricolātum agricolātī agricolātae agricolāta