afbakken

Dutch

Etymology

From af +‎ bakken.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈɑvˌbɑ.kə(n)/
  • Audio:(file)
  • Hyphenation: af‧bak‧ken

Verb

afbakken

  1. (transitive) to bake [a prebaked product]

Conjugation

Conjugation of afbakken (weak with strong past participle, separable)
infinitive afbakken
past singular bakte af
past participle afgebakken
infinitive afbakken
gerund afbakken n
main clause subordinate clause
present tense past tense present tense past tense
1st person singular bak af bakte af afbak afbakte
2nd person sing. (jij) bakt af, bak af2 bakte af afbakt afbakte
2nd person sing. (u) bakt af bakte af afbakt afbakte
2nd person sing. (gij) bakt af bakte af afbakt afbakte
3rd person singular bakt af bakte af afbakt afbakte
plural bakken af bakten af afbakken afbakten
subjunctive sing.1 bakke af bakte af afbakke afbakte
subjunctive plur.1 bakken af bakten af afbakken afbakten
imperative sing. bak af
imperative plur.1 bakt af
participles afbakkend afgebakken
1) Archaic. 2) In case of inversion.

Derived terms