aeditumatus

Latin

Etymology

Perfect active participle of aeditumor.

Participle

aeditumātus (feminine aeditumāta, neuter aeditumātum); first/second-declension participle

  1. having kept or taken care of a temple

Declension

First/second-declension adjective.

singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative aeditumātus aeditumāta aeditumātum aeditumātī aeditumātae aeditumāta
genitive aeditumātī aeditumātae aeditumātī aeditumātōrum aeditumātārum aeditumātōrum
dative aeditumātō aeditumātae aeditumātō aeditumātīs
accusative aeditumātum aeditumātam aeditumātum aeditumātōs aeditumātās aeditumāta
ablative aeditumātō aeditumātā aeditumātō aeditumātīs
vocative aeditumāte aeditumāta aeditumātum aeditumātī aeditumātae aeditumāta