adulescentiatus

Latin

Etymology

Perfect active participle of adulēscentior.

Participle

adulēscentiātus (feminine adulēscentiāta, neuter adulēscentiātum); first/second-declension participle

  1. having behaved like a young man

Declension

First/second-declension adjective.

singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative adulēscentiātus adulēscentiāta adulēscentiātum adulēscentiātī adulēscentiātae adulēscentiāta
genitive adulēscentiātī adulēscentiātae adulēscentiātī adulēscentiātōrum adulēscentiātārum adulēscentiātōrum
dative adulēscentiātō adulēscentiātae adulēscentiātō adulēscentiātīs
accusative adulēscentiātum adulēscentiātam adulēscentiātum adulēscentiātōs adulēscentiātās adulēscentiāta
ablative adulēscentiātō adulēscentiātā adulēscentiātō adulēscentiātīs
vocative adulēscentiāte adulēscentiāta adulēscentiātum adulēscentiātī adulēscentiātae adulēscentiāta