adjunctus

Latin

Etymology

    Perfect passive participle of adjungō

    Participle

    adjūnctus (feminine adjūncta, neuter adjūnctum); first/second-declension participle

    1. quality, characteristic, essential feature, attribute collateral circumstance

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative adjūnctus adjūncta adjūnctum adjūnctī adjūnctae adjūncta
    genitive adjūnctī adjūnctae adjūnctī adjūnctōrum adjūnctārum adjūnctōrum
    dative adjūnctō adjūnctae adjūnctō adjūnctīs
    accusative adjūnctum adjūnctam adjūnctum adjūnctōs adjūnctās adjūncta
    ablative adjūnctō adjūnctā adjūnctō adjūnctīs
    vocative adjūncte adjūncta adjūnctum adjūnctī adjūnctae adjūncta

    References